บทที่ 331 โดนป้ายความผิด
“แต่ว่า ถ้าตอนนี้ฉันกลับไป เจ้าสองตัวนั่นต้องรู้ทันและหาทางป้องกันแน่ ก่อนหน้านี้พวกมันรู้แล้วว่า ฉันยังเหลือแค่นิดเดียวก็ถึงระดับหั้วจิ้งแล้ว” เจ้าสามหวงเริ่มคิดหนัก พอรักษาพิษไฟเสร็จแล้ว อย่างมากแค่สามวันเขาก็จะสามารถบรรลุถึงระดับต้นหั้วจิ้ง ถ้ากลับมาเลเซียตอนนี้ ลู่ตุงโสงและข่าจ้านต้องหาทางป้องกันไว้แล้วแน่ ถึงเวลานั้นถ้าเขาอยากฆ่าสองคนนั้นคงต้องรับศึกหนักแน่
“งั้นก็อย่ากลับไปเลย ล่อพวกเขามาดีกว่า” เฉินเฟิงพูดเนิบๆหลังพ่นควันบุหรี่ออกมา
“ล่อมา?” เจ้าสามหวงตาเป็นประกายทันที: “ไม้นี้ดี แต่จะล่อยังไงนี่สิประเด็น…”
เฉินเฟิงมองบน เรื่องแค่นี้ยังต้องคิดอีก?
เฉินเฟิงกำลังจะออกความคิดเห็นให้เจ้าสามหวง ตอนนี้เองมือถือเขาดังขึ้น เสี้ยเว่ยกั๋วโทรมา
พอกดรับก็ได้ยินเสี้ยเว่ยกั๋วถามด้วยเสียงร้อนรนว่า: “เฉินเฟิง ตอนนี้เราอยู่ไหน?”
“ผมอยู่โรงพยาบาลครับ มีอะไรหรอครับพ่อ?”
“เฮ้อ เมียเพื่อนพ่อคนนั้นพึ่งโทรหาพ่อ บอกว่าหยกที่เราคืนให้เธอไปเป็นของปลอม” เสี้ยเว่ยกั๋วถอนหายใจยาว เขาพึ่งกลับมาบ้านก็ได้รับสายจากเพิ้งเย้นฟาง ซึ่งทางนั้นด่าเขายับเลย
“ของปลอม?” เฉินเฟิงสายตาทอประกายเย็นชาวูบหนึ่ง หลังจากเขารับหยกจากมือเสี้ยเว่ยกั๋วมา มันก็ไม่เคยห่างกายเขาเลย จะเป็นของปลอมไปได้ยังไง
“ใช่ เมียเพื่อนพ่อบอกว่า ไม่แค่หยกที่เป็นของปลอม เรายังตบหน้าลูกชายเขาสองที ข่มขู่ให้เอาเงินหนึ่งแสนห้
