ช่วงหั้วจิ้งขั้นต้นพวกเขาคิดว่าเขาก็แค่มีพรสวรรค์เท่านั้น
แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่านั่นเป็นเพราะเสี้ยเมิ่งเหยา จึงทำให้เขาสามารถฝึกฝนจนถึงหั้วจิ้งขั้นต้นได้
เขารู้สึกขอบคุณเสี้ยเมิ่งเหยา
ถ้าไม่มี เสี้ยเมิ่งเหยา ก็จะไม่มีเขาในวันนี้
ถ้าเป็นไปได้ เขาต้องการที่จะละทิ้งความบาดหมางที่มีต่อตระกูลเฉิน
ใช้ชีวิตอย่างเรียบสงบกับเสี้ยเมิ่งเหยา
แต่ในโลกนี้ไม่มีถ้าหาก
ต้นไม้อยากอยู่เงียบๆแต่ลมไม่หยุด!
ตระกูลเฉินไม่ต้องการให้เขาอยู่อย่างเงียบๆ
เมื่อเขาเดินไปใต้ต้นเมเปิ้ล ฝีเท้าของเฉินเฟิงก็หยุดลง
เพราะข้างหน้าเขา มีรถโรลส์รอยซ์สีเงินจอดอยู่
หมายเลขป้ายทะเบียนของโรลส์รอยซ์คือเจียง 0000
ด้านหน้ารถ มีผู้หญิงสองคนยืนอยู่
คนหนึ่งแต่งตัวหรูหราและอีกคนใบหน้าเคร่งขรึม
ในขณะนี้ การแสดงออกที่เยาะเย้ยจางๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาวที่แต่งตัว
หรูหรา
“ฉิน! เสวี่ยน! หรัว !”
ทันใดนั้น เฉินเฟิงก็กัดฟันแน่นขึ้นและเขาก็เข้าใจ!
เขาเข้าใจแล้ว!
เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเสี้ยเมิ่งเหยาถึงต้องการหย่ากับเขา!
“ฉินเสวี่ยนหรัว?”
หญิงสาวที่แต่งตัวสวยหรูยกมุมปากขึ้น จากนั้นเอามือกอดอกแล้วเดินเข้าไปหาเฉินเฟิงทีละก้าว
เมื่อเธอมาหาเฉินเฟิง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยท่าทีเย้ยหยัน “ไม่เรียกแม่บุญธรรมแล้วเหรอ เรียกฉันว่าฉินเสวี่ยนหรัวเลย?”
“ คือคุณใช่ไหม?!” ดวงตาของเฉินเฟิงพ่นไฟ ก่อนหน้านี้เขาพยายามคิดหาคำตอบว่าทำไมเสี้ยเมิ่งเหยาถึงต้
