องการที่จะหย่ากับเขา เขารู้ดีว่าไม่ใช่เพราะเย่ไห่ถังและหลินวั่นชีวอย่างแน่นอน ต้องมีเหตุผลอื่น
แต่เขาไม่เข้าใจว่าเหตุผลคืออะไร
เมื่อเห็นฉินเสวี่ยนหรัว เขาก็เข้าใจทันที
“อะไรคือคุณใช่ไหม?ฉันไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร?” มุมปากของฉินเสวี่ยนหรัว ยังคงมีท่าทีล้อเลียน
“คุณไปหาเมิ่งเหยามาใช่ไหม!” เฉินเฟิงพยายามระงับความโกรธไว้และถาม
คราวนี้ฉินเสวี่ยนหรัวไม่ปฏิเสธ
“ใช่ ฉันเอง ฉันโทรหาเธอเมื่อวันวานและขอให้เธอหย่ากับคุณ”
เพราะอะไร? ! “เฉินเฟิงกำหมัดแน่นความโกรธของเขาพุ่งออกมา
“เพราะอะไร?” ฉินเสวี่ยนหรัวยิ้มอย่างล้อเลียน “ไม่มีเพราะอะไร”
“ฉันแค่อยากจะลองดูว่าผู้หญิงคนนั้นรักคุณมากแค่ไหน”
“ เธอไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”
หายใจเข้าลึกๆ เฉินเฟิงสงบสติอารมณ์ของตัวเอง “ฉินเสวี่ยนหรัว ผมไม่ต้องการให้คุณเข้ามาแทรกแซงเรื่องระหว่างผมกับเมิ่งเหยา”
“ ฉันเข้าไปยุ่งแล้ว คุณจะทำอะไรฉันได้?” ฉินเสวี่ยนหรัวยกคางขึ้น ราวกับว่ายั่วโมโหเฉินเฟิง
เฉินเฟิงไม่ได้พูด เพียงแค่กำหมัดแน่น
สำหรับฉินเสวี่ยนหรัว เขาไม่ได้เกลียดแค้นเธออะไรหรอก
ตลอดเวลายี่สิบปีในตระกูลเฉิน ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยหาเรื่องเขาและเธอก็ไม่เคยเรื่องแม่ของเขาเช่นกัน
เพราะตามหลักเหตุผลแล้ว ในตระกูลเฉิน เธอควรเป็นคนที่เกลียดตัวเขาและแม่ของเขามากที่สุด
แต่คาดไม่ถึงว่าเธอไม่เคยแสดงความเกลียดชังต่อตัวเขาและแม่ของเขาเลย
ผู้หญิงคนนี้ เขาไม่เข้าใจว่าเธอเป็นคนยังไ
