ทั้งอ่อนแอ หงอ ไม่มีอะไรดีสักอย่าง เรียกได้ว่าเป็นขยะในหมู่ขยะด้วยกัน
ดังนั้นหลินเย่นเคยคิดแปลกใจว่า เฉินเฟิงเป็นอะไรกันแน่ ไม่คิดว่า วันนี้เธอจะได้เจอเข้าจริงๆ ไม่ทำให้เธอผิดหวังเลยจริงๆนะ
“ในเมื่อเป็นลูกเขยเธอ งั้นก็จัดการง่ายละ หลินหลัน รีบให้ลูกเขยเธอชดใช้เงินแปดแสนให้ฉัน” พอรู้ฐานะของเฉินเฟิง หลินเย่นก็ได้ใจ เฉินเฟิงไม่กลัวเธอได้ แต่เขาจะไม่กลัวแม่ยายตัวเองได้หรอ?
“หา?” หลินหลันตะลึง
“พี่เย่น เจ้าคนไร้ประโยชน์นี้ทำอะไรให้พี่ไม่พอใจหรอ?”
“ยังจำรถ Bentleyของฉันได้ไหม?” หลินเย่นยิ้มเย็น
“จำได้” หลินหลันพยักหน้า ในใจเริ่มมีลางสังหรณ์
“ลูกเขยขยะของเธอทำกระโปรงรถคนนั้นของฉันพังวันนี้ เธอว่าฉันควรจะให้เขาชดใช้เงินแปดแสนไหมล่ะ!”
“อะไรนะ? พี่เย่น พี่ว่าเจ้าขยะนี่ทำลายรถพี่?” หลินหลันลูกตาแทบถลนออกมา รถBentleyของหลินเย่นเธอรู้ดี เพราะก่อนนี้หลินเย่นอวดเพื่อนในกรุ๊ปอยู่หลายครั้ง มีช่วงหนึ่งเธอยังอิจฉาอยู่เลยว่าเมื่อไหร่เธอจะได้ออกรถแบบนี้บ้าง
ตอนนี้หลินเย่นกลับบอกว่า รถBentleyคันนี้โดนเฉินเฟิงทำลาย มันทำให้หลินหลันตกใจไม่น้อยเลย
“พี่เย่น มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่า? เจ้าขยะนี่วันนี้อยู่โรงพยาบาลตลอดนะ” หลินหลันยังไม่อยากเชื่อว่า เฉินเฟิงจะทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้
“เข้าใจผิด? หลินหลัน เธอหมายความว่าไง!” หลินเย่นเลือดขึ้นหน้า: “เธอคิดว่าฉันหลอกเธอ?”
“เปล่า…เปล่านะ พี่เย่น ฉันไม่ได้หมายความว
