มือถือตัวเองลงบนกระดาษยื่นให้หลินหวั่นชีว
“เอาล่ะ คุณน้าหวาง น้าพักไปก่อนนะ ผมยังมีธุระ ขอตัวก่อน”
“ผู้มีพระคุณ ขอบคุณมากนะคะ”
เฉินเฟิงเดินออกมาที่ประตูหน้าโรงพยาบาล ตอนนี้เองหลินหวั่นชีวรีบวิ่งตามออกมา
“พี่ชาย ขอบคุณมากนะคะ” เธอโค้งคำนับเฉินเฟิงอย่างซาบซึ้งสุดๆ ใบหน้าอ่อนวัยแดงระเรื่อ
“ไม่เป็นไร กลับไปดูแลแม่เถอะ” เฉินเฟิงลูบหัวเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน