คนหนึ่งแทรกเข้ามาท่ามกลางฝูงชน และกางแขนสองข้างออกขวางหน้าผู้ชายคนนั้นไว้ เธอมองเขาอย่างโกรธขึ้งพลางว่า: “อย่าทำแม่ฉันนะ!”
ร่างบางนี้เป็นสาวน้อยอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปี
เธอมัดผมหางม้าสองข้าง ใบหน้าอ่อนเยาว์ ถึงจะไม่ได้แต่งหน้าอะไร แต่กลับดูสวยงามน่ามอง
ที่แล้วใหญ่คือ บนร่างเธอมีออร่าความน่าสงสารที่ใครเห็นใครต่างเห็นใจแผ่ออกมา ออร่าแบบนี้แทบจะทำให้ผู้ชายเกิดความรู้สึกอยากปกป้องขึ้นมาเอาดื้อๆ
ตอนนี้เอง แม้แต่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่นั่นยังชะงักค้างกลางอากาศ
แต่ไม่นาน เขาก็ได้สติกลับมา
“ยัยป้าหน้าด้านนี่เป็นแม่แก?” เขาชี้ไปที่ผู้หญิงวัยกลางคนนั้น น้ำเสียงยังคงแข็งกระด้างอยู่
“ห้ามด่าแม่ฉัน! แม่ฉันไม่ใช่ป้าหน้าด้าน” สาวน้อยถลึงตาใส่ชายหนุ่มอย่างโกรธขึ้ง
“ไม่ใช่ป้าหน้าด้าน?!”
“แม่แกชนรถฉัน แล้วยังไม่ยอมชดใช้เงิน ไม่ใช่ป้าหน้าด้านแล้วเป็นอะไรหะ?!” ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ร้องด่าขึ้นมาอีก
“แม่ชนรถคุณ?” สาวน้อยสีหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย หันไปมองรถBentleyที่อยู่ข้างๆ และเห็นว่าข้างรถคันนี้มีรถยนต์ไฟฟ้าสีแดงที่โดนชนชิ้นส่วนแตกกระจายอยู่ และข้างรถBentleyก็มีรอยโดนชนปรากฏอยู่
เห็นได้ชัดว่า รถยนต์ไฟฟ้าชนรถBentleyเข้าให้
“ขอ…ขอโทษ” น้ำเสียงสาวน้อยอ่อนลง
“ขอโทษ? ขอโทษแล้วมันหายหรอ?!”
“ฉัน…ฉันจะชดใช้เงินให้” สาวน้อยพูดพลางหยิบเงินออกมาจากกระเป๋า มีทั้งห้าหยวน สิบหยวนและยี่สิบหยวน เธอคิดจะจัดให้เรียบร้อยก่อนยื่นใ
