ิงเหมือนผี ใช้เพียงมือเดียว ก็มีคลื่นพุ่งตัวมาทางเฉินเฟิง
สีหน้าของเฉินเฟิงเย็นยะเยือก เขายกหมัดขึ้นโดยไม่ลังเล แลกหมัดกับชายชราชุดนักวรยุทธ์สีขาว
“ผวัะ”
หมัดกระทบกัน ชายชราชุดนักวรยุทธ์สีขาวถอยหลังไปสามก้าวอย่างควบคุมไม่ได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“แกไปถึงขั้นอ้านจิ้งขั้นสูง？！”
เฉินเฟิงหัวเราะในลำคอ เขาไม่ได้พูดอะไร ในความเป็นจริง มัดเมื่อกี้ที่เขาใช้นั้น ใช้แรงไปไม่ถึงสามส่วนสิบของแรงทั้งหมด ถ้าเขาไม่ปิดบังพลังของตนเองเอาไว้ แล้วต่อยด้วยพลังทั้งหมดที่มี สามารถทำให้ชายชราในชุดวรยุทธ์ขาวเหลือแค่เศษซากได้ทันที
“อะไรนะ？！”เฉินอิงโรเองก็ตกใจมาก
ลูกเมียน้อยคนนี้ มันถึงขั้นไปถึงอ้านจิ้งขั้นสูง？
เป็นไปได้ยังไง！
มันนั่งจรวดหรือไง? ถึงใช้เวลาแค่สามปี ก็ก้าวกระโดดจากอ้านจิ้งขั้นต้นไปถึงอ้านจิ้งขั้นสูงได้！
หลังจากหนึ่งหมัดที่ทำให้ชายชราชุดวรยุทธ์สีขาวถอยไปแล้วนั้น เฉินเฟิงก็มองไปทางเฉินอิงโร
เฉินอิงโรตัวสั่นทันที รู้สึกเพียงเย็นวาบตั้งแต่ขาขึ้นไปถึงข้างบน
“ลูกเมียน้อย แกคิดจะทำอะไร?？！ แกทำอะไรฉันไม่ได้เด็ดขาด！”เฉินอิงโรพูดข่มขู่ด้วยสีหน้าจริงจัง เฉินเฟิงแสดงความสามารถของตนเองออกมา เกินกว่าที่เธอคาดการณ์เอาไว้
ก่อนที่จะมาเมืองชางโจวในครั้งนี้ คนในของตระกูลได้ประเมินว่าความสามารถของเฉินเฟิงน่าจะอยู่ที่อ้านจิ้งขั้นกลาง ดังนั้นเธอจึงสั่งให้ชายชราชุดนักวรยุทธ์สีขาวที่เป็นอ้านจิ้งขั้นสูงตามมา
