บทที่286 ทรมาน
และเฉินเฟิง กลับเป็นเพียงลูกเมียน้อย!
เป็นลูกเมียน้อยคนหนึ่งที่ตระกูลเฉินไม่มีวันยอมรับ และเป็นลูกที่ไม่อาจเปิดเผยในที่สาธารณะได้!
ต่อให้เฉินเจิ้นหนานได้ปล่อยข่าวนี้ไปสองเดือนก่อน และจะแต่งตั้งเฉินเฟิงเป็นทายาทที่สืบทอดตระกูลเฉินก็ตาม
ทุกคนในตระกูลเฉิน ไม่มีใครเคยเห็นเฉินเฟิงในสายตา!
ทุกคนต่างก็รู้ดี ตำแหน่งที่ได้เป็นทายาทผู้สืบทอดตระกูล เป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้น!
ทันทีที่เฉินเฟิงไม่มีคุณค่าอะไรแล้ว งั้นฐานะของเขาที่อยู่ในตระกูลเฉิน แม้แต่หมายังไม่อาจจะเทียบเท่าได้!
ถึงเวลา ใครก็สามารถมาเหยียบเท้าของเขาได้!
คำพูดของเฉินอิงโรทำให้เสี้ยเมิ่งเหยารู้สึกกระวนกระวายมาก เธอนึกไม่ถึงว่าสถานการณ์ภายในตระกูลจะซับซ้อนและผิดเพี้ยนถึงขั้นนี้
เฉินเฟิงเป็นทายาทสืบทอดตระกูลเฉิน ทว่าตอนนี้ ใครหน้าไหนที่เป็นคนของตระกูลเฉิน ก็สามารถเหยียบหัวของเฉินเฟิง
ไอ้คนชั้นต่ำ กลัวแล้วใช่ไหม? ถ้ากลัวก็ขอร้องฉันสิ ขอให้ฉันปล่อยแกไปสิ” พอเห็นเสี้ยเมิ่งเหยาทำสีหน้าที่เริ่มขาวซีด เฉินอิงโรจึงรู้สึกได้ใจกว่าเดิม
“ไสหัวไป! ” เสี้ยเมิ่งเหยามองเฉินอิงโรด้วยความรังเกียจ ต่อให้ตีเธอให้ตายเธอก็ไม่มีทางก้มหัวให้ผู้หญิงจิตวิปลาสอย่างเฉินอิงโรหรอก
“ไอ้คนชั้นต่ำ แกยังกล้าปากแข็งอีก! ” เฉินอิงโรจึงทำสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเย็นชา “แกไม่กลัวว่าฉันจะฆ่าแกหรือไง? ”
“ทำไมฉันต้องกลัวด้วย? ” เสี้ยเมิ่งเหยาแสยะยิ้มออกเส