บทที่ 283 เฉินอิงโร
“น่าจะได้?” เฉินเฟิงยิ้มเศร้า ดูท่าแล้วสาวน้อยโห้หงเย้นคนนี้ไม่สามารถเป็นตัวแทนของตระกูลโห้ได้
“คุณชายเฉิน ฉันสามารถไปขอร้องคุณปู่ คุณปู่ท่านต้องตกลงอย่างแน่นอน” โห้หงเย้นมองไปที่เฉินเฟิงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
เฉินเฟิงส่ายหน้าแล้วคลายยิ้ม “ไม่ต้องหรอก คุณหนูโห้ ไม่ว่าตระกูลจะตอบตกลงเงื่อนไขของผมหรือไม่ บัวหิมะซินเจียงนี้ผมก็จะขายให้คุณหนูโห้ ถือเป็นการจบลงด้วยดี”
สำหรับเฉินเฟิงแล้ว ถึงแม้บัวหิมะซินเจียงจะสำคัญ แต่ก็ไม่ได้สำคัญถึงขั้นที่ว่ายอมสละไม่ได้ ในทางกลับกันอำนาจที่สามารถให้ความช่วยเหลือเขาของตระกูลโห้ เฉินเฟิงยังขาดแคลน
“ขอบคุณค่ะคุณชายเฉิน” โห้หงเย้นคลายยิ้มสดใส เธอคิดไม่ถึงว่า เฉินเฟิงจะพูดง่ายแบบนี้
“อาโห้ บัวหิมะซินเจียงขายอยู่ที่ราคาเท่าไหร่?”
โห้หงเย้นถาม
“ประมาณหนึ่งพันห้าร้อยล้านหยวนครับ” หลังจากเงียบอยู่ครู่หนึ่ง โห้ชิงซงรายงานตัวเลขออกไป
“หา！”
โห้หงเย้นอดไม่ได้ที่จะร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ หนึ่งพันห้าร้อยล้านหยวน?！ทำไมถึงแพงขนาดนี้?
“คุณหนูครับ ของล้ำค่าจากสวรรค์อย่างบัวหิมะซินเจียง เป็นสิ่งที่สามารถพบเจอได้แต่ไม่มีวันได้ครอบครอง เมื่อหลายปีก่อนที่ประเทศฝรั่งเศสได้มีการจัดประมูลนานาชาติบนเรือสำราญ มีบัวหิมะซินเจียงถูกขายที่อันละหนึ่งพันสามร้อยล้านหยวน ตอนนี้ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ราคาของบัวหิมะซินเจียงมีแต่จะสูงขึ้นไม่มีวันลดลง……” โห้ชิงซงพูดด้ว
