อกจากใบหน้ารูปไข่นั้น หุ่นของผู้หญิงคนนี้ก็ได้สัดส่วนมา มีส่วนเว้นส่วนโค้งน่าเย้ายวน
หลังจากลงจากเครื่องบิน หญิงสาวถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นดวงตาที่งดงามของเธอ เวลานี้ ดวงตาคู่สวย กลับเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก
“ตอนนี้ลูกเมียน้อยคนนั้นอยู่ที่ไหน?” หญิงสาวเอ่ยพูดอย่างเย็นยะเยือก น้ำเสียงของเธอไร้ซึ่งความรู้สึก
“คุณหนูครับ เขาไปยู่ฉวนซานแต่เช้า จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมา” ด้านหลังของหญิงสาว มีชายหนุ่มในชุดเสื้อสูทสีดำ เขาใส่หูฟังเอาไว้แล้วตอบคำถามอย่างเคารพ
“ไปรอเขาที่บ้านของเขา！”
มุมปากของหญิงสาวกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ จากนั้นทุกคนก็ขึ้นไปนั่งบนรถโรลส์รอยซ์
เวลานี้ หลินหลันกำลังทำอาหารอยู่ในครัว เธอหั่นผักไปด้วยและหำเพลงไปด้วย อารมณ์ของเธอดีมาก
ความเป็นจริง นับตั้งแต่เข้าไปในยู่ฉวนซาน หลินหลันก็อารมณ์ดีแบบนี้มาโดยตลอด
จากสายตาอิจฉาของคนนอก ไม่ยากที่จะรู้ว่า ตอนนี้หลินหลันชีวิตกำลังไปได้ด้วยดี เธอเข้าไปในสังคมของชนชั้นสูง
คนที่เคยหัวเราะเยาะเธอในอดีต ตอนนี้เวลาที่เจอเธอ ล้วนทำความเคารพเธอ เดี๋ยวทางซ้ายก็เรียกพี่หลัน เดี๋ยวทางขวาก็เรียกพี่หลัน
หลินหลันรู้สึกว่า ชีวิตของตนเองอยู่จุดสูงสุดแล้ว
“ปั้งๆๆ”
ในเวลานี้เอง เสียงเคาะประตูที่รุนแรงและร้อนใจดังขึ้น
“มาแล้วค่ะๆ”
หลินหลันร้องตะโกน เธอวางมีดหั่นผักในมือลง แล้วเดินไปที่ประตูใหญ่
“ปั้งๆๆ”
คล้ายว่าคนที่อยู่ด้านนอกเริ่มหงุดหงิดแล้ว เคาะประตู
