อย่างแรงอีกครั้ง
ครั้งนี้หลินหลันก็เริ่มทนไม่ได้แล้ว เธอร้องตะโกนและเริ่มต่อว่า “เคาะอะไรนักหนา？！ ถ้าเคาะจนประตูบ้านฉันเสีย แกมีปัญญาชดใช้หรือไง！”
“ปั้ง”
สิ้นเสียง ประตูไม้แท้ก็ถูกทีบออก ทำให้หักเป็นสี่ห้าท่อน ไม้บินกระจัดกระจาย
หลินหลันเบิกตากว้างทันที เธอโมโหเป็นอย่างมาก ตั้งๆๆ เดินไม่ก้าวก็ถึงหน้าประตู ขณะที่เธอกำลังจะอ้าปากด่านั้น ก็พบกับดวงตาเย็นยะเยือกที่ไร้ซึ่งความรู้สึก
