บทที่ 279 ไก่อ่อนอย่างหวงเฟยห้าว
เหมือนอย่างที่ชิงซงคิดไว้ โห้หงเย้นรู้สึกใจอ่อนไปแล้วจริงๆ
เธอไม่ใช่ว่าชอบเฉินเฟิง แม้กระทั่งยังรู้สึกเกลียดเขาหน่อย ทว่าเธอกลับทำไม่ได้ที่จะเห็นเฉินเฟิงไปตาย
ยังไงเฉินเฟิงก็ไม่ใช่คนของตระกูลโห้ อีกอย่างเขาก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตระกูลโห้แม้แต่นิดเดียว
โห้ชิงซงเป็นคนที่มีจิตใจที่โหดเหี้ยม ทว่าเธอกลับไม่สามารถทำได้
“คิดหาวิธีล่อสิ่งที่อยู่ใต้น้ำออกมา” เธอจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ โห้หงเย้นทำน้ำเสียงที่เย็นชา ทำให้เห็นอย่างชัดเจน สิ่งที่อยู่ใต้น้ำนั่น ต่อให้มีคนมากมายลงไป ก็คงไม่มีทางทำให้มันอิ่มหรอก
มีเพียงอย่างเดียวก็คือล่อมันออกมาอยู่บนบก จะได้ใช้กำลังต่อสู้กับมัน
“แล้วจะล่อมันออกมายังไง? ” ทุกคนรู้สึกยากลำบาก ตอนนี้พวกเขาแม้แต่มันคืออะไรยังไม่รู้ แล้วมันอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ไม่มีทางลงไม้ลงมือกับมันได้
“ใช้ระเบิดระเบิดใช่ไหมครับ? ” มีคนเสนอความเห็น ถึงแม้ไม่รู้ว่านั่นเป็นอะไร ทว่าทำให้เห็นอย่างชัดเจน ยู่ฉวนเป็นถิ่นเก่าของมัน ถ้าถิ่นเก่าของมันถูกระเบิด มันก็คงจะไม่รู้ร้อนอะไรอะไร
“ไม่ได้” โห้หงเย้นส่ายหน้า
“วัตถุระเบิดจะทำลายโครงสร้างใต้ดินของยู่ฉวน และทำให้เกิดดินถล่ม มีความเป็นไปได้สูงที่บัวหิมะซินเจียงจะถูกฝังลงดิน” โห้หงเย้นวิเคราะห์อย่างใจเย็นว่าเป้าหมายสูงสุดของการมาที่แผ่นดินในครั้งนี้คือบัวหิมะซินเจียง ถ้าไม่สามารถได้บัวหิมะซินเจียงกลับไปได้ ทุกสิ่ง
