ที่เธอทำก็ไม่มีความหมาย
เฉินเฟิงขมวดคิ้วและถึงแม้เขาจะรู้สึกลำบากใจเล็กน้อยในเวลานี้
ถ้าเขาเดาไม่ผิด ของที่อยู่ใต้น้ำนั่น น่าจะเป็นผู้คุ้มกันบัวหินซินเจียง
บัวหินซินเจียงที่เป็นของล้ำค่าขนาดนี้ ไม่เพียงแต่มนุษย์เท่านั้นที่ต้องการ แม้กระทั่งสัตว์ยังต้องการมัน
อีกอย่างถ้าเทียบกับมนุษย์ เวลาของสัตว์จะเพียงพอมากกว่า และพวกมันก็รอบรู้และแข็งแกร่งมากกว่า ถ้าชอบสิ่งใดสิ่งหนึ่งขึ้นมา ก็ต้องเฝ้ามันพวกตลอดทั้งวันทั้งคืน และจะไม่ชอบให้ใครหน้าไหนมาแตะต้อง
และความสามารถของสิ่งที่อยู่ใต้น้ำต้องไม่ได้อ่อนแอกว่าแน่นอน ไม่งั้นเขาก็คงไม่รู้สึกได้รับการข่มเหงแบบนี้
“หวงเฟยห้าว！” เวลานี้ โห้ชิงซงละสายตาไปมองหวงเฟยห้าว
หวงเฟยห้าวจึงลำตัวสั่นเทา ขาทั้งสองข้างอ่อนแรง “ท่านโห้ครับ มี……มีอะไรครับ? ”
“แกไปล่อมัน! ” โห้ชิงซงพูดด้วยสีหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา
และไม่ต้องสงสัยอะไร หวงเฟยห้าวเป็นคนที่เหมาะสมกันที่สุด ถ้าให้ทหารรับจ้างลงไป คาดว่ายังไม่ทันได้เห็นอะไร ก็คงจะถูกทำร้ายจนตายแล้ว
ทว่าหวงเฟยห้าวคือจอมยุทธ์ ต่อให้ยังไงก็สามารถต่อต้านได้
หวงเฟยห้าวจึงรู้สึกตกใจจนสีหน้าดูแย่ จากนั้นก็รีบส่ายหัว “ท่านโห้ เมื่อวานผมได้รับบาดเจ็บ ความสามารถของผมไม่สามารถ…….”
“แกไม่ลงไป งั้นแกก็ตาย! ”
โห้ชิงซงจึงพูดแทรกอย่างเลือดเย็น นัยน์ตาเต็มไปด้วยความอาฆาตที่ไม่สามารถปิดบังได้ สำหรับตระกูลโห้แล้ว หวงเฟยห้าวคือกระดูกซี่
