อยไปด้านหลัง!
เหมือนสามารถสัมผัสได้ว่า โห้หงเย้นกำลังจะเอ่ยปากตะโกนให้ถอยหลังไปด้วยเสียงดัง ทว่ากลับสังเกตเห็นถึงความน่ากลัวว่า มีความน่ากลัวที่ล้อมรอบอยู่นี่ เธอกลับรู้สึกกลัวจนไม่สามารถพูดออกเสียงได้!
เหมือนก้องเสียงของเธอจะถูกมือที่มองไม่เห็นจับไว้!
ในนัยน์ตาของเธอสะท้อนให้เห็นถึงเงาขนาดใหญ่ที่ยิ่งอยู่ยิ่งใกล้ และขาทั้งสองข้างโห้หงเย้นเหมือนมีรากงอกออกไปติดดินไว้ และยากที่จะก้าวเดินเพียงแต่ก้าวเดียว
ทั้งหวาดกลัว สิ้นหวัง และรู้สึกเชื่องช้าไปทั้งตัว
“ปกป้องคุณหนู! ”
และจังหวะที่เหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้าย จู่ๆ ก็มีเสียงตะคอกอันโมโหดังขึ้น
โห้ชิงซงทำสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโมโห แล้วยืนตัวตรง!
เสียงโมโหนี่ สุดท้ายก็ทำให้ทหารรับจ้างที่กำลังหยุดชะงักไปไว้ตื่นสักที
ถึงแม้จะยังคงกลัวเหมือนเดิม ทว่าพวกเขากลับใช้ปืนในมือแต่ละชนิด ยิงไปยังเงาสีดำนั่น
“ตึกๆๆ! ”
กระสุนออกจากปากกระบอกปืนไม่หยุด ทำให้ได้ยินเสียงที่ดังสะเทือนหู และแทบจะยิงกระสุนนับร้อยๆ นัดใส่เงาสีดำในเวลาเพียงพริบตาเดียวเท่านั้น
และเงาสีดำขนาดใหญ่ก็หยุดชะงักไปทันที หลังจากที่มันร้องทุกข์ขึ้นเสร็จ ก็ยืนอยู่ตรงชายฝั่ง
จากนั้นก็ควันสีดำก็หายไปทันที!
ทุกคนเห็นภาพๆ นี้จึงเป็นสิ่งที่ยากทื่จะลืมที่สุดในชีวิต!
และสิ่งที่ยืนสูงตรงชายฝั่ง คืองูขนาดใหญ่หนึ่งตัว!
ลำตัวของงูใหญ่ยาวราวๆ ยี่สิบสามสิบเมตร!
เมื่อกี้มันขึ้นมาจากใต้น้ำ แค่ครึ่งตัวข
