งไปในน้ำ
และตรงชายฝั่ง ก็มีทหารรับจ้างมากมายที่ถืออาวุธไว้ สีหน้าของพวกเขาดูเหมือนกำลังป้องกันตัวอยู่ตลอดเวลา และโห้หงเย้นก็อยู่ตรงกลางวง
สี่พี่น้องตระกูลเฉินก็ได้แยกกันอยู่สองฝั่ง หนึ่งคือจับจ้องผืนน้ำอยู่ตลอดเวลา สีหน้าดูตื่นเต้นมากๆ
และเวลานี้ จู่ๆ เฉินเฟิงก็ตะโกนด้วยเสียงดัง “ถอยไป! ”
สี่พี่น้องตระกูลเฉินก็ไม่ได้รู้สึกลังเลอะไร จากนั้นก็ถอยหลังเลยทีเดียว เหมือนลูกธนูที่ออกจากคันธนู
ทว่าทุกคนของตระกูลโห้กลับหยุดชะงักไปสักพัก จากนั้นสายตาก็กวาดมองไปยังโห้หงเย้น พวกเขาแค่ได้ยินคำสั่งของโห้หงเย้น
โห้หงเย้นขมวดคิ้วเป็นปม ตรงผืนน้ำเต็มไปด้วยความเงียบกริบ ไม่มีแม้แต่คลื่นน้ำเกิดขึ้น ดูๆ แล้วไม่เหมือนว่าจะเกิดอันตรายใดๆ ทำไมเฉินเฟิงถึงต้องให้พวกเขาถอยหลังไป?
ยังไม่ทันได้คิดแบบนี้จบ
ตรงผืนน้ำที่นิ่งเงียบ จู่ๆ ก็มีบางอย่างผุดออกมาทันที!
จากนั้นก็มีคลื่นน้ำใหญ่สีดำขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมา!
ม่านตาของโห้หงเย้นหดตัวให้เล็กลง ทั้งลำตัวของเธอ จู่ๆ ก็มีวิญญาณอันน่ากลัวล้อมรอบไว้ทันที
เธอไม่สามารถใช้คำพูดมาอธิบายได้ เงาสีดำตรงหน้ามันคืออะไรกันแน่!
แค่รู้ว่า เงาสีดำพวกนี้มีขนาดใหญ่มากขนาดนี้ แค่มันพุ่งออกมาเพียงครึ่งหนึ่ง ก็ยาวราวๆ สิบเมตร!
สิบเมตรคืออะไรทฤษฎีอะไร เหมือนสูงเท่าตึกสามชั้น!
ถ้าเกิดคนเรายืนอยู่ตรงหน้าตึก จะเล็กขนาดไหน?
โห้หงเย้นกลับไม่รู้ เธอก็ไม่อยากรู้!
ตอนนี้เธอแค่คิดว่าจะออกคำสั่งให้ถ
