น่นอน
เฉินจื๋อหลี่คลายยิ้ม เขากลับไม่ได้สนใจ เหมือนอย่างหวงเฟยห้าว เขาก็ไม่ได้อยากจะเอากระต่ายแค่ตัวเดียวไปทำอะไรหวงเฟยห้าวหรอก ก็แค่อยากจะเยาะเย้ยหวงเฟยห้าวเท่านั้น
ทว่าใครจะไปรู้ โห้ชิงซงกลับพูดด้วยเสียงเย็นชา “หวงเฟยห้าว ไปเอากระต่ายป่าตัวนั้นมา”
“หา? ” หวงเฟยห้าวอ้าปากกว้าง และมองโห้ชิงซงอย่างไม่เข้าใจ โห้ชิงซงกำลังหมายความว่าอะไร?
“นายหูหนวกหรือไง? ” โห้ชิงซงทำสีหน้าที่เย็นชา “ฉันสั่งให้นายไปเอากระต่ายป่านั้นมา”
