ับเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แม้กระทั่งมองก็ยังไม่มองเฉินเฟิงแม้แต่พริบตาเดียว เหมือนเฉินเฟิงเป็นคนตาย
และตอนที่ใกล้เที่ยง
ในที่สุดทุกคนที่ขึ้นถึงยอดเขาแล้ว ทว่ายู่ฉวนซานกลับยังอยู่ตรงเหวอีกฟากหนึ่ง
หวงเฟยห้าวกลับไม่ได้ยืนเดินทาง ทว่ากลับถูกรับสั่งให้พักผ่อน
กำลังของเขายังคงล้นเหลือ ทว่าทหารรับจ้างพวกนี้ของตระกูลโห้ และโห้หงเย้นที่เป็นแค่ลูกคุณหนู ตอนนี้แรงของเขา กลับตามไม่ทันแล้ว
สถานการณ์ของยู่ฉวนใครก็ไม่รู้อย่างแท้จริง การที่ต้องเผชิญกับแบบนี้ แน่นอนว่าต้องยึดสถานการณ์ที่ดีที่สุดเป็นหลักอยู่แล้ว
ตอนที่พักผ่อน ข้อดีของการมาเป็นทีมก็ได้ปรากฏขึ้น
ต่อให้ตระกูลโห้จะมีอำนาจมากมาย อีกอย่างยังมีทหารรับจ้างยี่สิบกว่านาย ที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการสู้รบ และก็ยังรับผิดชอบเกี่ยวกับการรักษาโรคอีกด้วย
แค่ไม่กี่นาที ก็มีคนของตระกูลโห้กางเต็นท์ แล้วเอาอาหารที่ให้พลังงานสูงที่เตรียมมาตั้งแต่ไหล่เขามาเป็นอาหารป่า
โห้หงเย้นเป็นคุณหนูใหญ่ ข้างๆ ของเธอก็ยิ่งต้องมีผลไม้และขนมที่สีสันสวยงามวางอยู่ เหมือนไม่ได้มาหาของล้ำค่า แต่เหมือนการมาพักผ่อนหย่อนใจที่นี่
ถ้าเทียบของพวกคนของตระกูลโห้ เฉิงเฟินที่มากันห้าคนเหมือนจะดูโดดเดี่ยวหน่อย
ตอนที่พวกเขาขึ้นเขา พวกเขาไม่มีอะไรเอาขึ้นมาเลย
ดังนั้นตอนนี้คนพวกนี้จัดอาหารกินข้าว
เวลานี้ หวงเฟยห้าวคลายยิ้มอย่างสะใจแล้วลุกขึ้น ในมือของเขาเอาเป็ดย่างไว้หนึ่งตัว
“ศิษย์น้อง นี่
