บทที่ 274 ถึงเวลาจริงๆ ก็คงจะมีทางออกเอง
“คุณตอบตกลงหรือยัง?” เฉินเฟิงขมวดคิ้วขึ้น กลับถึงไม่ถึงตระกูลโห้จะไปหาเสิ่นหงชัง
“ยังไม่ตอบตกลงได้ยังไง?” เสิ่นหงชังคลายยิ้มขมขื่น ผู้นำที่มีอำนาจในเมืองและคุณหนูรองของตระกูลโห้ออกหน้าพูดขึ้น ความมีเกียรติของพวกเขา เขาไม่กล้าไม่ให้เกียรติแบบนี้
ถึงแม้ตระกูลเสิ่นจะเป็นเศรษฐีระดับต้นๆ อยู่เมืองชางโจว และมีผลกระทบหลายๆ ด้าน ทว่าถ้าเทียบกับตระกูลโห้แล้วก็คงไม่มีอะไรที่เทียบติด
ต่อให้ตอนนี้ ตระกูลโห้จะมีอิทธิพลอำนาจเล็ก ไม่ได้มีเกียรติกลับแต่ก่อน และต้นตระกูลของพวกเขาก็มีจากมณฑลเจียงเป่ย มณฑลเจียงเป่ยออกหน้าออกตาต้อนรับตระกูลโห้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นคนระดับข้าราชการใหญ่ของแผ่นดินไปต้อนรับอยู่แล้ว
นี่แหละคือความแตกต่างของพวกเขา
“คุณชายเฉินมีปัญหาอะไรกับตระกูลโห้ครับ? ” เสิ่นหงชังลองถามขึ้นดู
“มีปัญหานิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น” เฉินเฟิงไม่ได้ปฏิเสธ แน่นอนว่าเขาก็ไม่สามารถปฏิเสธไปได้ ถ้าเสิ่นหวงชังอยากรู้ ก็ไปสืบหาง่ายๆ ก็รู้เอง
“ฮ่า? ” เสิ่นหงชังอ้าปากกว้าง เขาแค่ถามไปง่ายๆ นึกไม่ถึงว่าเฉินเฟิงและมีความเคียดแค้นกับตระกูลโห้ด้วย
“ตระกูลโห้มีคนป่วยหนักหรือเปล่า? ” เฉินเฟิงถามขึ้น ตระกูลโห้ซื้อยาสมุนไพรมากขนาดนี้ แล้วยังจ้องจะเอาบัวหิมะซินเจียง หลายๆ ท่าทีที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน ภายในตระกูลโห้ ต้องมีบุคคลสำคัญใดบุคคลสำคัญหนึ่งเกิดปัญหาอะไรแนนอน ดังนั้นพวกเขาจ
