ญิงที่หลุดจากภาพวาด
ดวงตาของเธอก็ไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงทั่วไป นัยน์ตาของสาวสวยคนนี้ มีความหยิ่งทะนงตัวอยู่ และทำให้คนไม่กล้าไปคิดอะไรไม่ดีกับเธอ
เหมือนเธอสังเกตเห็นนัยน์ตาที่เฉินเฟิงที่จับจ้องเธออยู่ สาวสวยจึงหันหน้ากลับมาโดยเร็ว
ดวงตาที่มีชีวิตชีวาคู่สวยกำลังจับจ้องเฉินเฟิงอยู่ ตอนที่สังเกตเห็นว่าเฉินเป็นแค่คนธรรมดา สาวสวยจึงทำนัยน์ตาที่ดูสงสัยขึ้นมาทันที คนๆ นี้ เป็นคนที่บังคับให้หวงเฟยห้าวตัดมือของตัวเองใช่ไหม?
เวลานี้ หวงเฟยห้าวก็สังเกตเห็นเฉินเฟิง
ทันทีที่มองเห็นเฉินเฟิง หวงเฟยห้าวฉายแววแห่งความบ้าคลั่งที่ดูอาฆาตแค้นออกมา
ทว่าเขาก็ไม่ได้ทำอะไรกับเฉินเฟิงในทันทีทันใด กลับกวาดสายตามองไปที่เฉินจื๋อเหวิน แล้วเอ่ยด้วยเสียงเลือดเย็น “ศิษย์น้อง นายคิดว่าคำพูดเมื่อวานของฉันนั้นเปล่าประโยชน์ใช่ไหม? ”
“หวงเฟยห้าว อย่าเรียกฉันว่าศิษย์ นายไม่มีสิทธิ์! ” เฉินจื๋อเหวินมองหวงเฟยห้าวเพียงพริบตาเดียวด้วยความเย็จชา
“หวงเฟยห้าว พวกเขาคือศิษย์ที่มีจากสำนักเดียวกันที่นายบอกเมื่อวานนี้ใช่ไหม? ” สาวยสวยกวาดสายตามองไปยังสี่พี่น้องตระกูลเฉิน
ถ้าเทียบกับเฉินเฟิง เธอกลับรู้สึกสนใจในตัวสี่พี่น้องตระกูลเฉินมากกว่า ตอนนี้ภายในตระกูลโห้กำลังมีเรื่องกัน เธอขาดคนที่มีศิลปะการต่อสู้มากๆ สี่พี่น้องตระกูลเฉินถึงแม้จะมีวิชาที่ต่ำกว่าหวงเฟยห้าว ทว่าถ้าพวกเขาใช้งานได้ดี ผลประโยชน์กลับไม่ได้น้อยไปกว่าหวงเฟยห้าว
“ใช่คร
