ู้จักเกือบทั้งหมด
“ไม่แปลก ไม่แปลก” เฉินจื๋อเหวินระลึกได้ว่าตนเองเสียอาการไป เขารีบส่ายหน้า
ก่อนจะพูดอีก “คนที่ทำร้ายอาจารย์ เป็นเจ้าสำนักไฟข่ากุ้ง”
“ข่ากุ้ง?” เฉินเฟิงหนี่ดวงตาลง “ทำไมข่ากุ้งถึงต้องลงมือกับเจ้าสามหวง?”
“เพราะอาจารย์บรรลุถึงแดนอ้านจิ้งอย่างสมบูรณ์ จนทะลุไปถึงแดนหั้วจิ้ง พออาจารย์กลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ จะกระทบต่อรูปแบบท้องถิ่นมาเลเซีย”
“เพื่อหลีกเลี่ยงการเกิดสถานการณ์แบบนี้ ข่ากุ้งเลยร่วมมือกับส้งจู้น หยินจ้าน ต้าหม่าหัวหน้าแก๊งใหญ่พวกนี้ แอบจู่โจมอาจารย์……”
เฉินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย เหตุการณ์ทั้งหมดที่เฉินจื๋อเหวินเล่าไม่ต่างกับที่เขาคาดเดาไว้ มาเลเซียสถานที่เล็กแบบนี้ อ้านจิ้งขั้นสูงเป็นยอดฝีมือแล้ว ถ้ามีปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ของหั้วจิ้งออกมาอีก นั้นคนอื่นๆ เดิมทีไม่ต้องอยู่แล้ว
“ตอนนี้อาจารย์นายอยู่ที่ไหน?” เฉินเฟิงถาม เกิดเหตุการณ์แบบนี้ เป็นธรรมดาที่เจ้าสามหวงไม่อาจอยู่ที่มาเลเซียได้ต่อไป ดังนั้นมีความเป็นไปได้มากว่าเขาออกมาจากมาเลเซียแล้ว
“อาจารย์อยู่……”
“พี่ใหญ่!”
เฉินจื๋อเหวินยังไม่ทันพูดจบ ถูกเฉินจื๋อหลี่ที่อยู่ด้านหลังขัดจังหวะ สีหน้าของเฉินจื๋อหลี่รีบร้อนไม่เข้าใจมาก เหมือนไม่เข้าใจทำไมเฉินจื๋อเหวินต้องนำเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งแบบนี้ไปบอกเฉินเฟิงด้วย
ตอนนี้เจ้าสามหวงบาดเจ็บหนัก ชีวิตตกในขีดอันตราย อย่าบอกว่าเป็นจอมยุทธ์เลย แค่คนธรรมดาปวกเปียกเข้า
