ไป ล้วนสามารถเอาชีวิตของเจ้าสามหวงได้
ถ้าเฉินจื๋อเหวินนำที่ซ่อนตัวของเจ้าสามหวงบอกออกไป ถ้าเฉินเฟิงมีความคิดชั่วสักนิด นั้นเจ้าสามหวงคงไม่เจอดวงอาทิตย์วันพรุ่งนี้แน่
“อาหลี่ วางใจได้ รุ่นพี่ท่านนี้เป็นเพื่อนของอาจารย์ เขาจะไม่ทำอะไรอาจารย์หรอก” เฉินจื๋อเหวินยิ้มเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าในใจมีแผนอยู่ ถ้าพูดถึงเมื่อช่วงเริ่มต้นเขายังไม่รู้สถานะของเฉินเฟิง ต่อมาตอนที่เฉินเฟิงพูดสำนักไฟออกมา เขาก็รู้ทุกอย่างแล้ว
อายุน้อยขนาดนี้ เป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยังเคยไปมาเลเซีย ทั้งเรียกอาจารย์ว่าเจ้าสามหวง เห็นได้ชัดว่าเฉินเฟิงเป็นอัจฉริยะที่ช่วยเหลือแก๊งชาวจีนโพ้นทะเลที่ตกอยู่ภายในความขัดแย้งเมื่อห้าปีก่อนคนนั้น
ขณะเดียวกันก็เป็นพี่น้องร่วมสาบานของอาจารย์ ใครก็อาจจะทำร้ายเจ้าสามหวงได้ แต่เฉินเฟิงคนเดียวที่ไม่อาจจะทำ
“รุ่นพี่ อาหลี่เขาไม่รู้ภาษา ขอให้รุ่นพี่อย่าได้ถือสา ตอนนี้อาจารย์เขารักษาตัวที่จงไห่ เพราะสาเหตุที่ข่ากุ้งคนพวกนี้ส่งคนตามฆ่า ดังนั้นที่อยู่ทั้งหมดของอาจารย์จึงมีเพียงผมรู้คนเดียว ถ้ารุ่นพี่อยากรู้ เดี๋ยวจื๋อเหวินสามารถบอกรุ่นพี่ส่วนตัวได้” เฉินจื๋อเหวินบอก
“ไม่ต้องหรอก” เฉินเฟิงส่ายหน้า “รอหาบัวหิมะซินเจียงเจอ เดี๋ยวฉันไปหาเจ้าสามหวงด้วยกันกับพวกนาย”
“ขอบคุณครับรุ่นพี่”
เฉินจื๋อเหวินสีหน้าดีใจ รีบโค้งตัวขอบคุณ ความหมายคำพูดนี้ของเฉินเฟิงไม่ใช่ไปเยี่ยมเจ้าสามหวง
