บทที่266 เจ้าสามหวง
“บัวหิมะซินเจียง?” เฉินเฟิงขมวดคิ้วขึ้น เขาเหมือนเคยได้ยินเซียวกั่วจงพูดถึง บัวหิมะซินเจียงเป็นยาวิเศษอยู่ในฤดูหนาวที่มีค่ามหาศาล สำหรับถอนพิษไฟได้ผลอย่างประหลาด
แต่บัวหิมะซินเจียงไม่ใช่ปกติขอเพียงแค่เติบโตได้ในพื้นที่สูงสุดเหรอ? เฉินจื๋อเหวินคนเหล่านี้วิ่งมาเมืองชางโจวเพื่อมาหาบัวหิมะซินเจียงอะไรกัน? ในใจเฉินเฟิงอยากจะถาม
“พวกนายหาบัวหิมะซินเจียง น่าจะไปหาที่เทือกเขาคุนหลุน วิ่งมาเมืองชางโจวทำไม?” เฉินเฟิงถาม ถึงแม้เมืองชางโจวจะอยู่ทางภาคเหนือ แต่อุณหภูมิกลับประหลาดอย่างยิ่ง เดิมทีไม่เหมาะสมให้บัวหิมะซินเจียงเติบโต
มีความเป็นไปได้มากที่เฉินจื๋
อเหวินจะพูดโกหก
เฉินจื๋อเหวินตะลึง “รุ่นพี่ เมืองชางโจวก็มีบัวหิมะซินเจียง”
“ชางโจวก็มี?”
“มี อยู่ที่ยู่ฉวนซาน”
เฉินจื๋อเหวินหนักแน่นอย่างมาก
เฉินเฟิงงุนงงพอสมควร ยู่ฉวนซานเป็นถิ่นของเขา มีบัวหิมะซินเจียงหรือไม่ เขาจะไม่รู้เหรอ?
“รุ่นพี่ ยู่ฉวนของยู่ฉวนซานเชื่อมติดกับสระน้ำโบราณแห่งหนึ่ง ในสระน้ำนั้นก็มีบัวหิมะซินเจียง” เฉินจื๋อเหวินตอบ
“ทำไมฉันไม่รู้ว่าที่ยู่ฉวนซานมีสระน้ำโบราณ” เฉินเฟิงยิ่งสงสัยเพิ่ม เขายังถือว่าเข้าใจยู่ฉวนซานดี โดยเฉพาะตอนแรกเขาลงทุนพัฒนายู่ฉวนซานไปห้าร้อยล้าน แต่เรื่องที่ยู่ฉวนซานมีสระน้ำโบราณ เขากลับไม่เคยได้ยินมาก่อน
“รุ่นพี่ไม่รู้ก็เป็นปกติ” เฉินจื๋อเหวินไม่แปลกใจตรงจุดนี้สักนิด “สระน้ำโบราณที่ยู่
