บทที่259 สี่พี่น้องตระกูลเฉิน
“น่าจะเป็นจอมยุทธ์”
เฉินเฟิงขมวดคิ้วเอ่ยปาก ถึงแม้ความเร็วการยิงลูกกระสุนปืนไรเฟิลจะช้ากว่าปืนพกอยู่มาก แต่ช้าอย่างไร นั่นก็คือลูกกระสุน เดิมทีคนธรรมดาย่อมหลบไม่ได้ อย่างมากที่สุดอีกฝ่ายคงเป็นหมิงจิ้งขั้นต้น
“จอมยุทธ์? เมืองชางโจวไม่ใช่มีจอมยุทธ์ไม่มากเหรอครับ? พวกเขาโผล่ออกมาจากที่ไหนกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจอมยุทธ์ล้วนเป็นคนที่มีฐานะมีตำแหน่ง ทำไมถึงออกปล้นคลังสมบัติเรื่องแบบนี้ได้” หานหลงถามอย่างสงสัย
ถึงแม้เงินทองในคลังสมบัติของเขาจะไม่น้อย แต่ก็ไม่มากอย่างเด็ดขาด มีมากที่สุดก็แค่สองสามร้อยล้าน เงินพวกนี้ สำหรับคนธรรมดาแล้วอาจจะเป็นเงินจำนวนมากก้อนหนึ่ง แต่สำหรับจอมยุทธ์คงไม่คุ้มค่าให้พูดถึง
จอมยุทธ์ทั่วไปคนหนึ่ง ขอเพียงอยากได้ แค่ไปเป็นดูแลตระกูลใหญ่สักที่ก็สามารถได้รับเงินมากขนาดนี้ได้
“มีความเป็นไปได้มากว่าพวกเขาจะเป็นโจรป่าเถื่อนนอกเขตกลุ่มนั้นที่เย่ไห่ถังบอก” เฉินเฟิงพูด และมีเพียงการอธิบายนี้ถึงสามารถเข้าใจได้ โจรเถื่อนนอกเขตกลุ่มนั้นพึ่งมาเมืองชางโจว เงินของทางการพวกเขาย่อมไม่กล้าขโมยเป็นธรรมดา เพราะจะรบกวนสมาคมบูโด
จึงได้แต่มาเล่นสกปรกกับพวกผิดกฎหมายอื่น แย่งเงินของหานหลงลูกพี่สายดำแบบนี้ที่มาไม่ชัด
ขโมยไปหานหลงก็คงเก็บเงียบไว้
“คุณชายเฉิน นั้นตอนนี้ควรทำยังไงครับ?” หานหลงถามขึ้น สำหรับจอมยุทธ์ มีเพียงเฉินเฟิงที่เป็นจอมยุทธ์เหมือนกันจึงสามารถต
