้ยจื่อหลันพูดแบบหน้าตาเต็มไปด้วยการเย้ยหยัน
“คุณอยากทำอะไร?”
เฉินเฟิงถามเรียบๆ เสี้ยจื่อหลันขวางเขาไว้ตรงนี้ ต้องมีแผนการบางอย่างแน่
เสี้ยจื่อหลันไม่ได้ตอบคำถามของเฉินเฟิง แต่พูดอย่างหยอกเย้า “เฉินเฟิง นายว่าถ้าเสี้ยเมิ่งเหยาเห็นนายกับผู้หญิงคนหนึ่ง มาดื่มเหล้าอยู่ในผับดึกขนาดนี้ เธอจะรู้สึกยังไง?”
“คุณข่มขู่ผม?” น้ำเสียงเฉินเฟิงเย็นลงมา
“ฮ่าๆ ข่มขู่? เฉินเฟิง นายสำคัญตัวเองมากเกินไปมั้ง นายคิดว่าเป็นของอะไร ยังคุ้มค่าให้ฉันข่มขู่?” เสี้ยจื่อหลันหัวเราะอย่างเหยียดหยาม ก่อนจะบอกว่า “บอกนายตามตรง เฉินเฟิง เดิมทีฉันไม่เคยคิดจะข่มขู่นาย เพราะคลิปฉันส่งให้เสี้ยเมิ่งเหยาแถมยังมีหลินหลันอีกตั้งแต่แรกแล้ว”
“ตอนนี้ที่บ้านนายจะต้องยุ่งเหยิงแน่แล้วมั้ง” เสี้ยจื่อหลันดีใจที่เห็นคนอื่นเดือดร้อนอย่างมาก ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกสุขที่ได้แก้แค้น
“เสี้ยจื่อหลัน นี่เธอกำลังหาที่ตาย!” ในตาของเฉินเฟิงมีความดุเดือด ถึงแม้เขาจะเป็นผู้บริสุทธิ์ไม่กลัวความผิด แต่เรื่องแบบนี้เดิมก็ยากจะอธิบายให้กระจ่าง ถ้าเสี้ยจื่อหลันส่งคลิปวิดีโอออกไปจริง ไม่รู้เสี้ยเมิ่งเหยาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร แต่หลินหลันต้องเชื่อแน่นอน
“ทำไม นายเป็นของเสียอย่างหนึ่งยังอยากฆ่าฉันเชียวรึ?” เสี้ยจื่อหลันยั่วยุอย่างกำเริบเสิบสาน “ฉันจะบอกนายให้นะ ที่นี่มีวงจรปิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อนฉันสองสามคนก็แอบมองดูอยู่ด้วยล่ะ ถ้านายกล้าแตะต้
