บทที่255 เสือสองตัว
แต่ถึงแม้จะโกรธแค้น แต่ซูนแช่กลับไม่ได้โดนความโกรธแค้นครอบงำจนเสียสติ
เขารู้ดีมาก ตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเฉินเฟิงอย่างเด็ดขาด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฉินเฟิงยังมีเบื้องหลังที่เหี้ยมโหดมากด้วย ถ้าไม่อย่างนั้นแม้แต่เติ้งซื่อชีคงไม่ยอมแพ้ให้
ตอนที่ซูนแช่คิดจะยอมแพ้ให้เฉินเฟิงอย่างไรให้สมศักดิ์ศรี สาวเซ็กซี่ด้านข้างเขา ซูมั่นกลับเอ่ยปากขึ้นก่อน น้ำเสียงถากถาง “พูดอะไรกันล่ะ? คุณชายซูนของพวกเราจะรู้จักพวกขยะแบบนั้นได้ยังไง!”
“ขยะแบบนี้ มาถือรองเท้าให้คุณชายซูนของพวกเรายังไม่คู่ควรเลย” ซูมั่นบ่นอย่างเหยียดหยาม นี่คือครั้งแรกที่หล่อนเปิดเผยหน้าต่อเหล่าลูกน้องของซูนแช่ ย่อมอยากพูดอะไรสองสามประโยคให้ตำแหน่งของหล่อนชัดแจ้งหน่อย
แต่ตอนนี้มีเพียงหนึ่งเดียวที่ทำให้ตำแหน่งหล่อนชัดแจ้งได้ คือเฉินเฟิงที่ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย
ได้ยินคำพูดนี้ของซูมั่น ชั่วขณะนั้นพวกต้วนจึงชาวโล่งอกไปทีหนึ่ง ไม่รู้จักก็ดี
“ยังตะลึงทำอะไรกัน ลงมือสิ!” เห็นอันธพาลมากมายยังยืนไม่ขยับ ซูมั่นเริ่มสั่งการอย่างแสดงอำนาจ
เวลานี้ หล่อนที่เพียงอยากออกหน้าออกตา เดิมทีไม่ได้สังเกต ท่าทางบนหน้าของซูนแช่ว่าบิดเบี้ยวมากแค่ไหน
เห็นว่าอันธพาลมากมายกำลังจะลงมือ ซูนแช่ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาก้าวออกมา ตะโกนออกไป “หยุดก่อน!”
ทั้งหมดตกใจ
ต้วนชาวและหลายๆ คนมองหน้ากัน หยุดก่อน? พวกเขาไม่ได้ฟังผิดหรอกมั้ง
“พี่ซูน ทำไม……”
“ป๊าบ”
ซู
