าของตนเองแทน
หลังหวางควนถอดเสื้อแจ็คเก็ตออก เสื้อกล้ามแนบเนื้อที่ใส่บนตัวเผยเส้นโครงรูปร่างที่แข็งแรงงดงามของเขาออกมา โดยเฉพาะเป็นกล้ามเนื้อที่นูนขึ้นมาบนแขน เสมือนกับก้อนเหล็ก ทำให้เห็นแล้วเกิดความกลัว
กับเฉินเฟิงที่รูปร่างผอมบาง จึงกลายเป็นที่เปรียบเทียบอย่างชัดเจน
“ฉันคิดว่าแค่ทีเดียว พี่หวางก็จัดการเจ้าโง่คนนั้นได้แล้ว เดิมทีก็ไม่ต้องถึงสามรอบหรอก”
“ถ่อมตัว ถ่อมตัวเข้าใจมั้ย? พี่หวางกำลังถ่อมตัว”
“ฮ่าๆ ถูก ถ่อมตัว เป็นคนต้องถ่อมตัว”
ชายหญิงวัยรุ่นสิบกว่าคนถกเถียงกันอย่างหัวเราะครื้นเครง ผ่อนคลายอย่างมาก
ถ้าบอกตำแหน่งในกลุ่มของต้วนชาวเป็นคนสูงที่สุด เช่นนั้นหวางควนก็เป็นคนที่ต่อยเก่งที่สุดในกลุ่ม
ตอนสิบห้าปีก็ถูกส่งเข้าโรงเรียนทหาร ตอนอายุสิบแปดก็คือตอนแข่งขันใหญ่ของทหารทั้งหมดแสดงสติปัญญาที่โดดเด่นให้เห็น จนกลายเป็นราชาทหาร
หวางควนคนเดียวในตอนนี้สามารถสู้ได้อย่างน้อยที่สุดสิบคน แถมยังไม่ใช่สิบคนที่ธรรมดาแบบนั้น
ตึง!
หวางควนกระทืบเท้าฉับพลัน กล้ามเนื้อทั่วตัวราวกับเหล็กที่หลอมเหลวกรอกลงไปตึงแน่นชั่วขณะหนึ่ง
เขากระโดดขึ้นสูง ฟาดเท้าราวกับมีดยาวไปทางศีรษะเฉินเฟิง ก่อนจะทะยานสู่ฟ้าแล้วพุ่งลง!
ในอากาศเกิดเสียงปลิวสะบัดที่โดนเสียดสี
พอฟาดเท้าออกไปครั้งนี้ ผู้ให้บริการใช้แรงเยอะที่สุดกดลงไปทางเฉินเฟิงอย่างหนัก
หนุ่มสาวสิบกว่าคนค่อยๆ กระโดดอย่างลิงโลด โห่ร้องเพื่อหวางควน
กลับไปมองที่เฉ
