บทที่252 เย่ไห่ถังที่ดุร้าย
เฉินเฟิงส่ายๆ หน้า เจ้าของรถมาเซราติด้านหลังคนนั้น เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่พวกที่จะจัดการได้ง่าย
เขาสามารถมองออก เย่ไห่ถังก็ย่อมมองออกเช่นกัน
ชัดเจนมากว่าเย่ไห่ถังอยากหาเรื่อง
หนึ่งนาทีต่อมา เสียงเบรกที่เสียดแก้วหูดังขึ้น
มาเซราติมาแล้ว
ชายวัยรุ่นผมทองโกรธเดือดดาลอย่างมาก เขาคุยโวมากมายอยู่ต่อหน้าผู้หญิงของเขา บอกว่าต้องให้เจ้าของรถแลนด์โรเวอร์รู้หน่อยว่าใครเป็นลูกพี่ที่ถนนหวงเห้า ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงคือเขาถูกแลนด์โรเวอร์คันนี้ ทิ้งห่างไกลสองสามกิโลเมตร
ขายขี้หน้าอย่างยิ่ง!
“ปัง”
ชายวัยรุ่นผมทองลงจากรถ สะบัดประตูรถอย่างหนัก
เดินมาด้านหน้าแลนด์โรเวอร์ ตบๆ กระจกหน้าต่างรถ
กระจกรถปลดลง
เย่ไห่ถังหน้าตาไร้ความรู้สึก
ชายวัยรุ่นผมทองดวงตาเบิกโต คำหยาบที่เตรียมพ่น ค่อยๆ ถูกเขากลืนกลับไปเอง
“คนสวย ฝีมือขับรถเธอไม่เลวเลยนี่”
ชายวัยรุ่นผมทองเก็บท่าทางโมโหเดือดดาลไว้ เปลี่ยนมาเป็นหน้าตายิ้มแย้ม
“ไสหัวไป!”
เย่ไห่ถังตอบกลับ ตรงไปตรงมากังวานอย่างยิ่ง
ชายวัยรุ่นผมทองไม่คิดเช่นนั้น ยิ้มกริ่ม “ไสหัวไป? ไสหัวไปที่ไหนดี?”
“ที่ห้องเตียงใหญ่หรูหราโรงแรมฮิลตัน ที่นั่นดีมากเลยนะ พวกเราไปกลิ้งที่นั่นดีมั้ย?”
“นายแน่ใจ?” เย่ไห่ถังฉีกมุมปากที่หยอกล้อขึ้น
“แน่ใจๆ” เห็นเย่ไห่ถังเหมือนมีแนวโน้มจะติดเบ็ด ชั่วขณะนั้นชายวัยรุ่นผมทองก็ดีใจขึ้นมา
“ฉันอยากไปมาก แต่ฉันกลัวว่าแฟนฉันจะไม่เห็นด้วย”
