บทที่251 เย่ไห่ถังนัดเจอ
“มาก……มากเกินไปแล้ว ฉันรับไว้ไม่ได้” เน่หย่วนรีบปัดมือ พูดจาไม่คล่องเท่าไรไปหมด
ถึงเขาจะอยากได้สินสอดทองหมั้น แต่เดิมทีเขาไม่อยากได้มากขนาดนั้น
สิบล้านนั้นเพียงแค่อยากขู่ให้จูกว่างฉวนตกใจ ให้จูกว่างฉวนรู้ถึงความยากแล้วถอยไปเท่านั้น
แต่พอเฉินเฟิงเอ่ยปาก ก็เป็นห้าสิบล้าน
นี่เขากล้ารับที่ไหนกัน?
แม้เขาจะเป็นพวกที่โลภในทรัพย์สินเงินทอง แต่ยังไม่โลภถึงขั้นแม้แต่ห้าสิบล้านยังกล้ารับมา
“เทียบกับความสุขของกว่างฉวนขึ้นมาแล้วไม่มากหรอก” เฉินเฟิงยิ้มเรียบๆ
“กลับไปผมจะให้คนโอนเงินมาให้คุณ” หลังพูดจบ เฉินเฟิงก็หมุนตัวออกไปแบบไม่หันหน้ากลับมา
เน่หย่วนตะลึงค้างอยู่ที่เดิม มองสายตาของแขกที่อยู่ภายในห้องโถงมากมายซึ่งกำลังอิจฉาสุดๆ แล้วก็ทำอะไรไม่ถูกเท่าไร
“บัตรนี้นายเก็บไว้เถอะ ห้าสิบล้านนั้น คิดเสียว่าฉันให้นายยืม”
หลังออกจากลิฟต์ เฉินเฟิงก็นำบัตรยื่นไปในมือจูกว่างฉวน สำหรับเขานั้น ห้าร้อยล้านไม่ได้มีความจำเป็นอะไร แต่หากห้าร้อยล้านมาอยู่ในมือจูกว่างฉวน จูกว่างฉวนกลับสามารถทำได้หลายเรื่อง
“ได้ ห้าร้อยล้านนี้ คิดเสียว่าฉันยืมนาย รอต่อไปฉันหาเงินได้ จะคืนนายสองเท่า”
จูกว่างฉวนรับบัตรมา ไม่ได้เกรงใจกับเฉินเฟิง หน้าตาชั่วร้ายของผู้คนในวันนี้ ถือว่าทำให้เขารับรู้ได้แล้ว เงินมีความสำคัญแค่ไหนในสังคมนี้
ไม่มีเงิน แม้แต่ขี้หมานายยังสู้ไม่ได้ อย่างน้อยขี้หมาก็ไม่มีใครอยากเหยียบสักน
