ิด
เมื่อก่อนเขาไม่อยากติดหนี้เฉินเฟิงมากเกินไป เป็นเพียงเพราะเขารู้สึกว่าเขาไม่มีกำลังชดใช้คืน
แต่ครั้งนี้ เขาอยากลองสักตั้ง เขาอยากใช้ห้าร้อยล้านนี้ของเฉินเฟิงหาเงินให้ได้มากกว่าห้าร้อยล้าน
เขาต้องบีบตัวเองสักครั้ง
“ดี” เฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย ความจริงกำลังแฝงของจูกว่างฉวนยิ่งใหญ่อย่างมาก สิ่งที่เขาขาดก็คือโอกาสประจวบเหมาะที่จะบินขึ้นสู่ฟ้า
ขอเพียงมอบเวทีให้เขา สิ่งที่เขาทำก็จะไม่แย่กว่าคนอื่น
หลังออกมาจากโรงแรมจุนเสิ้ง
เฉินเฟิงกลับมาที่คฤหาสน์ยู่ฉวนซาน
ในคฤหาสน์ว่างเปล่า เสี้ยเมิ่งเหยาไม่ได้อยู่ที่บ้าน
เฉินเฟิงถอนหายใจทีหนึ่ง ตั้งแต่เสี้ยเมิ่งเหยารู้สถานะผู้สืบทอดตระกูลเฉินของเขา ระหว่างเขากับเสี้ยเมิ่งเหยามีความเข้ากันไม่ได้โดยปริยาย
ครั้งก่อนที่แยกห่างกันชั่วคราวก็ไม่ได้ทำให้ความไม่เข้าใจนี้หายไป แต่ทว่ายังลึกเพิ่มขึ้นอีก
เฉินเฟิงจำใจอยู่บ้าง เป็นครั้งแรกที่เขาเจอเรื่องราวแบบนี้ ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าควรจัดการเช่นไร
ในเวลานี้ หมายเลขโทรศัพท์แปลกหน้าโทรเข้ามา
“เฉินเฟิง”
เสียงในสายโทรศัพท์กังวานมาก เสนาะหูราวกับนกขมิ้น
เย่ไห่ถัง?
พอครุ่นคิดแวบหนึ่ง ในที่สุดเฉินเฟิงก็ย้อนนึกได้ว่านี่คือเสียงของเย่ไห่ถัง
“มีธุระอะไร?” เสียงของเฉินเฟิงเย็นชาพอสมควร ถ้าเป็นไปได้เขาไม่อยากพัวพันกับเย่ไห่ถังลึกเกินไป
“ไม่มีธุระแล้วโทรหาคุณไม่ได้เหรอ?”
น้ำเสียงของเย่ไห่ถังฟังดูเหมือนมีความหมายตำหนิระดับหนึ่ง
