บทที่ 248 แต่งงานกับฉัน
ทันใดนั้นหลินตงก็โมโหอย่างมาก ไอ้เศษสวะสองตัว ยังไม่ไปกันอีก？！
ตึงตึงตึง
หลินตงก้าวเดินไปยืนตรงหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ชี้มือชี้ไม้ไปที่เฉินเฟิงและจูกว่างฉวน พูดด่าด้วยน้ำเสียงที่โมโห : “พวกนายทำอะไรกันอยู่ ทำไมยังปล่อยให้ไอ้หัวขโมยและไอ้ซากศพหมูยืนอยู่ที่นี่อีก？！”
“ยังไม่ลากพวกเขาไปอีก！”
ลากออกไป？！
ได้ยินตรงนี้ หลินจ้าวจงและภรรยาเพิ่งเดินมาถึงตรงหน้าของเฉินเฟิง เตรียมที่จะทักทายกับเฉินเฟิง หัวใจก็แน่นขึ้นทันที เกือบจะหยุดเต้นเลยทีเดียว
ดีที่ไม่ตาย ในเวลานี้ หลินตงก็เดินมาถึงตรงหน้าของหลินจ้าวจงและภรรยาอีก ปั้นหน้ายิ้มออกมา：
“ลุงสาม，ป้าสาม อย่าไปอยู่ใกล้สองคนนี้ สองคนนี้เป็นหัวขโมย ระวังพวกเขาจะขโมยของของคุณนะ”
ขโมย？
หลินจ้าวจงสีหน้าก็ซีดขาวอีกครั้ง
หลินฟางกลับเกิดอาการขาอ่อนแรง
แต่เฉินเฟิงกลับแสดงสีหน้าที่คล้ายจะยิ้มแต่ไม่ได้ยิ้ม
“ลุงสาม……” หลินตงยิ้มอย่างประจบสอพลอ ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่างอีก
แต่ “ผัวะ” เสียงนั้น คำพูดทั้งหมดของเขา โดนผู้ชายคนหนึ่งชกกลับเข้าไปในปาก
คนที่ออกหมัดคนนั้น เป็นหลินจ้าวจงเอง
หลินจ้าวจงในตอนนั้น ใบหน้าที่บูดบึ้ง สีหน้าซีดขาว ถึงขั้นแม้แต่ริมฝีปากก็สั่นระริกแล้ว
หลินตงเอามือจับที่หน้าไว้ เขาตกใจจนโง่ไปแล้ว พูดออกมาแบบงงๆ ：“ลุงสาม คุณมาต่อยผมทำไม……”
“เพี๊ยะ”
คำตอบที่ตอบเขากลับไปก็คือ หลินจ้าวจงตบหน้าอีกหนึ่งฉาด
หลินตงถูกตบจน
