อย！”
หลินตง ดูบ้าคลั่ง ราวกับสัตว์ดุร้ายที่พร้อมขย้ำคนได้ตลอดเวลา
“รอให้เขาเลือกก่อน แล้วฉันจะปล่อย” เฉินเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขามองออกว่า ในใจของจูกว่างฉวนและ เน่เชี่ยนยังรักกันอยู่ ถ้าหากพลาดโอกาสนี้แล้ว พวกเขาทั้งสองจะเสียใจไปตลอดชีวิต
เฉินเฟิงไม่อยากให้จูกว่างฉวนเสียใจ ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็หวังว่าจูกว่างฉวนจะสามารถข้ามอุปสรรคในใจของเขาไปให้ได้
“เสี่ยวเชี่ยน คุณจะยอมไปกับฉันไหม?” จูกว่างฉวนถามอีกครั้ง
เน่เชี่ยน ไม่ตอบ
เสียงใจเต้น ตึกตักๆ
ครั้งนี้จูกว่างฉวน คุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น หยิบฝาขวดแก้วจากบนพื้น แล้วชูขึ้น
“เสี่ยวเชี่ยน แต่งงานกับฉันนะ”
ฉากดราม่าฉากหนึ่ง
แต่ทุกคนตรงนั้น ไม่มีใครหัวเราะ แต่กลับมีผู้คนไม่น้อยเลยทีเดียวที่แสดงสีหน้าประทับใจนี้ออกมา
“โอเค”
เน่เชี่ยนน้ำตาไหล และรับฝาขวดจากในมือของจูกว่างฉวน
“อ๊ะ！ นังสารเลว!”
หลินตง คุมอารมณ์ไม่อยู่ บ้าคลั่ง หยิบขวดไวน์บนโต๊ะ กระโจนเข้าใส่จูกว่างฉวนเหมือนหมาบ้า
“โครม”
เฉินเฟิงทำเสียงไม่พอใจ จึงเตะหลินตง กระเด็น 7-8 เมตร
“เสี่ยวเชี่ยน ผมรักคุณ” จูกว่างฉวนกอดเน่เชี่ยนไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่น น้ำตาไหล
“ฉันก็รักนาย” เน่เชี่ยนร้องไม่ออก
“ไม่ให้แต่ง!”
“ขณะนี้ มีชายแก่ในชุดสูทเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่โกรธเกรี้ยว
ผลักจูกว่างฉวนออกไป แล้วดึงเน่เชี่ยนไปข้างหลังตัวเขา จากนั้นก็มองไปที่จูกว่างฉวน แล้วพูดว่า “ตอนนี้เชี่ยนเชี่ยนของเราเป็นภรรย
