ศะ ห้องนี้ เมื่อต้นปีก็……”เสิ่นหงชังพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยไม่ปิดบังแม้แต่น้อย
พอฟังเสร็จ เสี้ยเว่ยกั๋วพูดไม่ออก หลินหลันหน้าเปลี่ยนเป็นขาวซีดด้วยความโกรธ
เธอคิดไม่ถึง พี่ฟางที่เธอว่า จู่ๆจะทำเช่นนั้นโดยไม่รู้สึกผิดชอบชั่วดี เพื่อเงินไม่กี่ล้าน เอาบ้านผีสิงที่มีคนเคยตายสี่คนมาขายให้เธอ!
คอนโดแบบนี้ ถ้าเธอย้ายเข้าไป เกรงว่าไม่ถึงร้อยวัน ก็คงต้องตายอย่างแน่นอน!
เสี้ยเว่ยกั๋วก็รู้สึกขอบคุณเช่นกัน โชคดีที่วันนี้ฉันพาเฉินเฟิงมาด้วย ถ้าไม่ใช่มีเฉินเฟิง แค่เขาและหลินหลันยังมีเสี้ยเมิ่งเหยาสามคนอ่อนหัดนี้ จะต้องถูกจางหงและพี่ฟางต้มจนเปื่อยแน่
อย่าพูดถึงการใช้ชีวิตในบ้านผีสิงเลย เกรงว่ายังต้องรู้สึกขอบคุณพี่ฟางจนน้ำหูน้ำตาไหล
“พี่เสี้ย,คุณนายหลิน ห้องพักสุดหรูบนภูเขา ยังมีห้องชุดสองร้อยตารางเมตร ถ้าหากพี่เสี้ยและคุณนายหลินไม่รังเกียจละก็ งั้นตอนนี้ผมจะพาพวกคุณไปดู” เสิ่นหงชังพูด
หลินหลันสะบัดมือ ยิ้มกว้างแล้วพูด: “ประธานเสิ่น ห้องสองร้อยตารางเมตร พวกเราสู้ราคาไม่ไหว”
ห้องสุดหรูบนเขา เริ่มต้น 150,000 ต่อตร. ม สองร้อยตารางเมตรก็คือสามสิบล้าน!
ถ้าเอาหลินหลันไปขาย ก็รวบรวมไม่ถึงสามสิบล้าน
เสิ่นหงชังอึ้ง พูดว่า: “คุณนายหลิน คุณอาจเข้าใจผิดแล้ว คอนโดห้องนี้ ผมไม่ได้จะขายให้คุณ”
“ไม่ขาย?”หลินหลันตกใจ หรือว่า………
เสิ่นหงชังยิ้มเล็กน้อย: “คอนโดห้องนั้น คิดสะว่าผมยกให้พี่เสี้ยและคุณนายหลินเป็นการ