บทที่ 241 บ้านผีสิง
เห็นหลินหลันยังคงลังเลอยู่ จางหงพูดต่อไป：
“น้าหลิน คุณคิดว่า ที่พวกเราอยู่นี่คือที่ไหน?”
“ยู่ฉวนซานไง！”
โครงการธุรกิจของพวกเรา คือเสิ่นหงชัง เสิ่นหงชังที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองชางโจว！”
“คุณคิดว่าเถ้าแก่เสิ่นของพวกเรา จะเอาคอนโดของคนตายออกมาขายเหรอ?”
“คุณคิดว่าเถ้าแก่เสิ่นของพวกเรา จะขาดแคลนแค่เงินค่าขายคอนโดงั้นเหรอ?”
จางหงถามสองครั้งติดต่อกัน หลินหลันนิ่งไปโดยสิ้นเชิง
ก็แม้แต่เสี้ยเว่ยกั๋ว อดไม่ได้ที่จะสงสัย หรือว่าเฉินเฟิงเพื่อจะห้ามไม่ให้หลินหลันซื้อคอนโด ถึงได้พูดเรื่องแบบนี้ออกมา
ถึงยังไงยู่ฉวนซานก็เป็นชุมชนหรูที่สุดในเมืองชางโจว โครงการของเสิ่นหงชัง นั่งแทนเศรษฐีแห่งเมืองชางโจวผู้ซึ่งครอบครองทรัพย์สินกว่าสามหมื่นล้านหยวน
เสี้ยเว่ยกั๋วไม่คิดว่า คนอย่างเสิ่นหงชัง เพื่อคอนโดราคาสิบล้านกว่าแล้ว จะทำลายชื่อเสียงของตัวเอง
“ผู้จัดการจาง พี่ฟาง ขอโทษด้วย เรื่องบ้าๆนี่ทำให้ฉันเข้าใจผิดแล้ว” หลินหลันหายใจเข้าลึกๆเฮือกหนึ่ง โค้งคำนับ ขอโทษ
จากนั้นเขาก็มองไปที่เฉินเฟิงด้วยความรังเกียจ ด่าว่า： “ไอ้สวะ ยังไม่ไสหัวออกมาขอโทษพี่ฟางกับผู้จัดการจางอีก！”
“ขอโทษเหรอ?”
เฉินเฟิงหน้าขรึม： “ทำไมผมต้องขอโทษ? ผมทำอะไรผิด?”
“แกมันสวะ คิดไม่ถึงว่าจะกล้าพูดว่าตัวเองไม่ผิด?” หลินหลันตะคอก เสียงกัดฟันดังเอี๊ยดอ๊าด
“เพื่อที่จะไม่ต้องควักเงินซื้อคอนโดให้ฉัน แม้แต่คำพูดที่ว่ามีคนเคยตายบ้าๆนี้
