ศอึมครึมในห้องและท่าทางกลัวๆของพี่ฟางเมื่อครู่ เลยคิดว่าน่าจะมีคนตายในบ้าน ดังนั้นจึงหลอกถามจางหง。
แต่ผลสรุปคาดไม่ถึงว่าการหลอกถามนี้ จะทำให้เขาพูดออกมาจริงๆ สีหน้าของจางหงตอนพูดกับเขานั้น เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน
“ผู้จัดการจาง พูดมาเถอะ มันเกิดอะไรขึ้น?”เฉินเฟิงมองจางหง
“พะ……พูดอะไร?”
จางหงลนลานเล็กน้อย ปากแข็งแต่ข้างในนั้นอ่อนแอไปหมด:“เฉินเฟิง ฉันขอเตือน พูดจามั่วซั่วมีความผิดตามกฎหมายนะ”
“บ้านในยู่ฉวนซานเป็นบ้านที่ดีที่สุดในเมืองชางโจว อย่าว่าแต่คนเลย แม้แต่หมาก็ไม่เคยตายสักตัว!”
“แกพูดว่าบ้านหลังนี้เคยมีคนตาย ถ้าเรื่องแพร่ออกไป คงมีผลกระทบกับชื่อเสียงของยู่ฉวนซานแน่ คุณรับผิดชอบไหวเหรอ!”
ทันใดนั้นเอง พี่ฟางที่อยู่ด้านนอกเดินเข้ามาอย่างทนไม่ไหว
“หลินหลัน บ้านหลังนี้ยังจะซื้อไหม?”เมื่อเข้ามาพี่ฟางก็ตะโกนใส่หลินหลันทันที น้ำเสียงไม่พอใจมาก
หลินหลันกลัวจนทำอะไรไม่ถูก สิ่งที่เฉินเฟิงพูดสะเทือนใจเธอมาก ถ้าบ้านเคยมีคนตายจริง ต่อให้เธอยืมความกล้ามา เธอก็ไม่กล้าซื้ออยู่ดี
“พี่ฟาง ฉัน……”หลินหลันกลัวเล็กน้อย
“หลินหลัน คุณจะเชื่อลูกเขยเศษขยะของคุณหรือเชื่อฉัน?!”พี่ฟางมองหลินหลันอย่างเยือกเย็น
“ฉันเชื่อคุณ”หลินหลันแทบจะโพล่งออกมา น่าขำสิ้นดี คนหนึ่งคือพี่ฟางที่อยู่บ้านหรูราคา40ล้านกว่าๆ อีกคนก็เป็นลูกเขยที่ชอบทำตัวเป็นศัตรูกับตน ต้องถามอีกไหมว่าจะเชื่อใคร
“ดี”
พี่ฟางพยักหน้าเบาๆ:“ในเมื่อคุณเชื่