้แค่อยากดูว่าจางหงจะทำยังไง
จางหงส่ายหน้าพลางยิ้ม ไม่พูดอะไร แต่หันไปมองหลินหลัน：“น้าหลิน ลูกเขยน้าเนี่ยเหมือนไม่อยากให้น้าซื้อบ้านของเราเลย”
“เฉิน！เฟิง！”
หลินหลันกัดฟันแน่น สายตาแสดงความโกรธออกมา：“แกไสหัวออกไป！”
“เฉินเฟิง แกหมายความว่าบ้านหลังนี้ นอกจากเคยปรับปรุงมาก่อน แล้วยังมีปัญหาอื่นอีกงั้นเหรอ？”เสี้ยเว่ยกั๋วขมวดคิ้ว เขาไม่ได้สงสัยอะไรเฉินเฟิง เขารู้ว่าเฉินเฟิงคงไม่พูดจาเหลวไหลกันเรื่องแบบนี้
“พ่อครับ เคยมีคนตายในบ้านหลังนี้”
เฉินเฟิงพูดอย่างเย็นชา
เพี๊ยะ！
บรรยากาศเงียบไปครู่หนึ่ง เงียบจนสามารถได้ยินเสียงเข็มหล่น
รอยยิ้มบนใบหน้าจางหงชะงักไปทันที ในใจร้อนรุ่มไปหมด
สีหน้าเสี้ยเว่ยกั๋วก็เปลี่ยนไป ถ้าบ้านหลังนี้มีคนตายมาก่อนจริงๆ งั้นก็เป็นเรื่องใหญ่แล้วล่ะ อย่าว่าแต่ลด30% ถึงจางหงจะให้ฟรีๆพวกเขาก็ไม่เอา
“เฉินเฟิง ที่แกพูดเป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ？”
เสี้ยเว่ยกั๋วรีบถาม เขาไม่คิดว่าเฉินเฟิงจะพูดเล่นกับเรื่องแบบนี้ แต่เขาไม่เข้าใจ เฉินเฟิงรู้ได้ยังไงว่าบ้านหลังนี้เคยมีคนตาย
“จริงครับ”เฉินเฟิงพยักหน้า
“แกรู้ได้ยังไง？”เสี้ยเว่ยกั๋วถามอย่างอดไม่ได้
เฉินเฟิงดูออกว่าบ้านเคยปรับปรุงก็ไม่แปลก แต่ดูออกว่าบ้านเคยมีคนตายนี่สิ น่ากลัวเกินไปแล้ว หรือตรงไหนมีร่องรอยคราบเลือดเช็ดไม่สะอาด？
“อีกเดี๋ยวพ่อก็จะรู้ครับ”เฉินเฟิงยิ้มบางๆ อันที่จริงเขาก็ไม่แน่ใจว่าบ้านมีปัญหาอะไร เพียงแต่รับรู้ได้ถึงบรรยากา
