รอ?เสี้ยเว่ยกั๋วสงสัยตัวตนที่แท้จริงของเฉินเฟิงมากๆ
แต่ต่อหน้าหลินหลัน เขาไม่อาจถามอะไรต่อได้ ทำได้แค่สนใจเรื่องการซื้อบ้าน
“ถึงหลินจ้าวจงจะชดเชยให้คุณ5ล้าน และบวกกับที่กู้ตงเชินชดใช้ให้อีก1ล้าน5แสน ตอนนี้คุณก็มีแค่6ล้าน5แสนเองนะ คุณคิดจะซื้อบ้านหลังละ10ล้านได้ยังไง?”
เสี้ยเว่ยกั๋วถาม ไม่ต้องสงสัยเลย บ้านของยู่ฉวนซานเป็นที่อาศัยอันดับ1ของเมืองชางโจว คนรวยของเมืองชางโจวล้วนอาศัยอยู่ที่นั่นเมื่อก่อนเสี้ยเว่ยกั๋วก็เคยคิดว่าสักวันต้องได้อยู่ที่ยู่ฉวนซาน แต่ก็ได้แค่คิด ถ้าจะให้เขาซื้อบ้านในยู่ฉวนซาน เขาไม่มีทางซื้อได้แน่
“เรายังมีเจ้าเศษขยะคนนี้ไม่ใช่เหรอ?เราซื้อบ้านเขาจะไม่ออกสักบาทงั้นเหรอ”หลินหลันเหลือบมองเฉินเฟิงพลางพูด
“แม่ แม่ซื้อบ้านแล้วทำไมต้องให้เฉินเฟิงจ่ายด้วยละคะ?อีกอย่าง บ้านราคา6ล้านกว่าๆอยู่ไม่ได้งั้นเหรอ ทำไมต้องอยากซื้อหลังละ10ล้านกว่าด้วย?”เสี้ยเมิ่งเหยาพูดอย่างไม่สบอารมณ์ หลินหลันมองเฉินเฟิงยังไง เธอรู้หมด พูดง่ายๆก็คือไม่เห็นเฉินเฟิงเป็นคน เมื่อต้องใช้เงินก็นึกถึงเฉินเฟิง มีอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?
ยิ่งไปกว่านั้นเงิน6ล้านกว่าๆ สามารถซื้อบ้านเดี่ยวที่อื่นในเมืองชางโจวได้ แต่หลินหลันอยากซื้อที่ยู่ฉวนซานให้ได้เลย บ้านที่ยู่ฉวนซานดีก็จริง แต่ราคาก็สูงมากเช่นกัน ที่หลินหลันซื้อบ้านที่นั่น เพื่อหน้าตาตัวเองล้วนๆ โอ้อวดต่อพวกพี่ๆน้องของเธอ แต่ไม่ได้คิดถึงสถานการณ์ความเป็นจริงในบ