วนซาน เสี้ยเว่ยกั๋วก็โกรธจนหน้าเขียวทันที เขาแค่ไม่ได้สติยังไม่ตาย คนตระกูลเสี้ยมีสิทธิ์อะไรมารังแกลูกสาวของเขา
จากนั้นเสี้ยเมิ่งเหยาก็อธิบายออกมา และพูดเรื่องที่เฉินเฟิงออกแรงทำลงไป
เสี้ยเว่ยกั๋วอึ้งไปอีกรอบ เดิมทีเขาคิดว่าที่เฉินเฟิงเปลี่ยนไปเป็นเรื่องง่าย แต่ผลสรุปที่เสี้ยเมิ่งเหยาพูดออกมา คือเฉินเฟิงเริ่มเปลี่ยนไปหลังจากที่เขาไม่ได้สติ
เสี้ยเมิ่งเหยาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างที่ เสี้ยเว่ยกั๋วไม่ได้สติไป1เดือน แต่มีปิดบังไว้เล็กน้อย เช่นเรื่องที่ไปเมืองจินหลิง แล้วก็ตัวตนของทายาทเฉินเฟิงตระกูลเฉิน
เสี้ยเว่ยกั๋วไม่ได้สงสัยอะไรเขา เมื่อฟังจนจบเขาตบไหล่เฉินเฟิงเบาๆ พลางพูด：“แกมีฝีมือจริงๆ แกบอกว่าแกเป็นคนส่งเดลิเวอรี่ ปล่อยให้เมิ่งเหยาของเราลำบากไปกับแกตั้ง3ปี”
“พี่ ขอโทษครับ”เฉินเฟิงยิ้มเจื่อนๆ อันที่จริงถ้าคนของตระกูลเฉิน ไม่เป็นคนวางแผนอุบัติเหตุทางรถยนต์นั่นขึ้นมา จนทำให้เสี้ยเว่ยกั๋วบาดเจ็บสาหัส เขาก็คงยังส่งเดลิเวอรี่ และเก็บเรื่องราวไว้ในใจ
“พอเถอะ ครอบครัวเดียวกันพูดขอโทษอะไร”เสี้ยเว่ยกั๋วถอนหายใจ และพูดขึ้น：“ตอนนี้แกมีฝีมือขึ้นแล้ว จากนี้ต้องทำดีกับลูกสาวฉันหน่อยนะ ถ้าฉันรู้ว่าแกทำให้ลูกสาวฉันผิดหวังละก็ ฉันจะตัดขาแกให้ได้เลย”
“พ่อครับ พ่อไม่ต้องกังวล ผมไม่ทำแน่”เฉินเฟิงยิ้มออกมา ที่รักเสี้ยเมิ่งเหยาของเขายังมาไม่ทันเลย เขาจะทำให้เสี้ยเมิ่งเหยาผิดหวังได้ยังไง
รอยยิ้มปราก
