ฏบนใบหน้าสวยๆของเสวี่ยเมิ่งเหยา แต่ภายใต้รอยยิ้มนี้แฝงไปด้วยความไม่เต็มใจอยู่ เธอไม่รู้ว่าชีวิตปกติธรรมดาของเธอกับเฉินเฟิง จะอยู่ไปได้อีกนานแค่ไหน ถึงเฉินเฟิงไม่พูดแต่เธอก็รู้สึกได้อย่างชัดเจน มีพลังงานบางอย่างที่ทำให้เธอไม่สบายใจมาตลอด พลังนี้แม้แต่เฉินเฟิงก็หวาดกลัวมาก กำลังมหาศาล
“พ่อ เมิ่งเหยา ผมไปส่งพวกคุณที่โรงพยาบาลก่อนดีกว่า”เฉินเฟิงพูด เขาแค่ใช้พลังระงับความเจ็บปวดภายในของเสี้ยเว่ยกั๋วไว้ แต่กระดูกขาของเสี้ยเว่ยกั๋วที่บาดเจ็บนั้น เขาช่วยไม่ได้ อีกทั้งเสี้ยเมิ่งเหยายังโดนเย่ไห่ตงใช้ท่อเหล็กตีไปที่หน้าผากอยู่หลายครั้ง ถ้าไปรักษาให้ทันเวลา อาจเกิดผลร้ายตามมาได้
“อืม ไปโรงพยาบาลกันก่อนเถอะ”เสี้ยเว่ยกั๋วพยักหน้า แต่ในใจรู้สึกแปลกๆ เมื่อครู่ที่เฉินเฟิงใช้พลังรักษาเขามันคืออะไรกัน หลังจากพลังเข้าไปในร่างกาย เขาไม่รู้สึกเจ็บอีกแม้แต่น้อย
