วรจะทำยังไงดี?
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คือถามที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของทุกคน
ตระกูลเติ้งได้ช่วยตระกูลจูคืนเงินกู้ธนาคารไปแล้ว ดังนั้นห้าร้อยล้านนี้ ตอนนี้มันเกินมามาก
มีเพิ่มมาตั้งห้าร้อยล้าน อีกหลายวันต่อจากนี้ พวกเขาคงได้นั่งนับเงินทุกวันกันจนเป็นตะคริว
ขณะที่ทุกคนในตระกูลจูกำลังคิดว่าจะแบ่งเงินห้าร้อยล้านยังไง จูกว่างฉวนก็ก้าวออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา
“ห้าร้อยล้านนี้ พวกคุณอย่าคิดจะได้แม้แต่สลึงเดียว!” จูกว่างฉวนมองคนในตระกูลด้วยสายตาเย็นชา
“อะไรนะ? อย่าคิดจะได้แม้แต่สลึงเดียว!”
“จูกว่างฉวน นายมีความหมายอะไร! คิดจะฮุบไว้คนเดียวงั้นเหรอ? !”
“จูกว่างฉวน มียางอายหน่อยเถอะ ห้าร้อยล้านนี้ เป็นเงินที่ตระกูลเติ้งให้พวกเราตระกูลจูทุกคน ไม่ได้ให้แกแค่คนเดียว แกมีสิทธิอะไรมาฮุบไว้คนเดียว!”
“ใช่ พวกเราจะรับไว้ด้วยกัน”
เหล่าญาติในตระกูลจูต่างโกรธจนเก็บอาการไม่อยู่ แสดงออกทางสีหน้าอย่างต้องการเอาชนะ
จูกว่างฉวนแค่นหัวเราะ เขาไม่ได้สนใจคนเหล่านั้น แค่หันสายตาจ้องไปที่จูเฝิงชุน “ท่านปู่ ท่านว่ายังไงบ้าง?”
ริมฝีปากของจูเฝิงชุนชะงักค้าง เขาต้องอยากให้จูกว่างฉวนยกเงินห้าร้อยล้านนี้ให้อยู่แล้ว แต่เขากลับไม่มีหน้าจะไปพูดแบบนั้น ไม่นึกว่าจูกว่างฉวนจะแก้ปัญหาเงินกู้ธนาคารที่เป็นใหญ่ที่สุดของตระกูลจูแล้ว ถ้าเขายังจ้องจะเอาห้าร้อยล้านนี้ของจูกว่างฉวนไม่ยอมวาง งั้นก็คงจะเกินไป
“ห้าร้อยล้านนี้ แกตัดสินใจเองเถอะ” ห
