โมโหตระกูลซูนกับตระกูลเติ้งน่ะ”
เพียงได้ยินชื่อตระกูลซูนกับตระกูลเติ้ง จูกว่างฉวนก็เริ่มปวดหัวขึ้นมานิดๆ
“จะยังอธิบายยังไงได้อีก คงได้แต่สละตำแหน่งผู้สืบทอดของตระกูลจูแล้วล่ะ” จูกว่างฉวนพูดอย่างหดหู่ ตอนขึ้นเขามา เขาก็รีบมุ่งหาเพื่อนให้ได้สักสองสามคน เพื่อที่จะแก้ปัญหาเงินกู้ธนาคารของตระกูลจู สุดท้ายเขาก็หาเพื่อนได้ แต่เพื่อนคนนี้ ไม่เพียงแต่แก้ปัญหาของตระกูลจูไม่ได้ กลับกันยังทำให้ตระกูลจูตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายอีก
แต่จูกว่างฉวนก็ไม่เสียใจ ต่อให้เขาเลือกได้อีกครั้งหนึ่ง เขาก็ยังเลือกที่จะเป็นเพื่อนกับเฉินเฟิง ระหว่างเฉินเฟิงกับเติ้งซื่อชี เขาก็เลือกเฉินเฟิง
“กลัวว่า การสละตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูลจู ก็คงแก้ปัญหานี้ไม่ได้หรอก” จูเจียเหยียนถอนหายใจ ถ้าหากจูกว่างฉวนไปยั่วโมโหแค่ตระกูลซูนอย่างเดียว ก็แล้วไป แต่ดันไปยั่วเติ้งซื่อชีเข้าซะอีก เติ้งซื่อชี สามตระกูลใหญ่แห่งหนานหนิง ตระกูลเติ้งมีทรัพย์สินในตระกูลกว่าห้าหมื่นล้าน ไม่ใช่ผู้ที่ตระกูลจูจะไปหาเรื่องด้วยได้อยู่แล้ว
หาเรื่องเติ้งซื่อชีแล้ว ผู้อาวุโสของตระกูลจูจะต้องโมโหแน่ ความโกรธของพวกเขา ลำพังจูกว่างฉวนแค่คนเดียวก็รับมือไม่ได้แน่
“พวกเขาจะฆ่าฉันได้ยังไง?” จูกว่างฉวนเบะปาก ทหารมาใช้ขุนพลต้านรับ น้ำมาใช้ดินต้าน เขาไม่เชื่อหรอกว่า ตระกูลจูจะทำอะไรเขาได้จริงๆ
จูเจียเหยียนพูดไม่ออก “พี่ พี่คิดว่าพวกเขาไม่กล้าฆ่าพี่จริงๆ เหรอ? ถ้าฆ่
