บทที่ 221 ปรมาจารย์เฉิน
เดิมทีอู๋จิ่วโยคิดว่าในชีวิตนี้เขาจะไม่มีวันข้องเกี่ยวกับ เซียวกั่วจงอีก
แต่ว่าในวันนี้ เขากลับได้พบกับศิษย์ของเซียวกั่วจงอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ แต่ว่าสิ่งที่ทำให้เขาตกใจไม่น้อยกลับเป็นปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ที่มีอายุน้อยกว่า
เพราะว่าเฉินเฟิงยังหนุ่มมาก อย่างมากก็อายุเพียงแค่25-26ปีเท่านั้น!
ตอนอายุ 25-26 ปี ก็ได้เป็นปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ระดับหั้วจิ้งแล้ว งั้นการที่เขากลายเป็นปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ก็ไม่ใช่ปัญหาเรื่องอายุ
ไม่ได้เกินจริงเลยที่จะบอกว่าเฉินเฟิงที่อยู่ตรงหน้านี้คือปรมาจารย์ด้านการต่อสู้อันดับที่สิบของประเทศจีน!
สีหน้าของอู๋จิ่วโยดูโล่งใจและตอนนี้เขาไม่มีอะไรต้องกลัวแล้ว หากตายได้ด้วยน้ำมือของปรมาจารย์ด้านการต่อสู้แล้ว ในอนาคตแม้ว่าจะตกนรกเขาก็เอาไปโม้ได้
เมื่อเห็นใบหน้าที่้ลื่อนลอยของอู๋จิ่วโยแล้ว เฉินเฟิงก็รู้เลยว่าไม่สามารถที่จะถามอะไรได้ จึงหันหน้าไปพูดกับป้าชิง “ ป้าชิงลองถามเบาะแสของผู้ที่หลงเหลืออยู่จากปากของหญิงสาวหน่อย จากนั้นก็กำจัด ”
“นอกจากนั้น……อย่าให้เขาตายอย่างมีความสุขเกินไปเลย!” ในดวงตาของเฉินเฟิงฉายแววเย็นชา ราวกับสัตว์ร้ายดั่งอู๋จิ่วโยที่ไร้ความผิดชอบชั่วดี ไม่รู้ว่ามียังมีหญิงสาวบริสุทธิ์อีกกี่คนที่ต้องถูกเขาฆ่า มันมากเกินไปสำหรับเขา
“ค่ะ ปรมาจารย์เฉิน” ป้าชิงพยักหน้าอย่างนอบน้อม เรียกชื่อเฉินเฟิง จากค
