บทที่ 218 ไร้คุณค่ายังเรื่องเยอะ
แม้ว่าจะถูกเฉินเฟิงพูดตรงๆ ว่าเป็นต้นเหตุให้เมืองชางโจวไร้เสถียรภาพที่สุด แต่ว่าเย่ไห่ถังก็ไม่ได้โกรธ แต่กลับรู้สึกสะใจเล็กน้อย
นับตั้งแต่ถูกเฉินเฟิงโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า เย่ไห่ถัง ก็เกิดความรู้สึกพ่ายแพ้บางอย่าง รู้สึกว่าตนเองในสายตาเฉินเฟิง ก็เหมือนไร้ซึ่งตัวตน แต่ตอนนี้ คำพูดนี้ของเฉินเฟิง กลับพิสูจน์แล้วว่า เธอยังมีตัวตนอยู่บ้างในใจของเฉินเฟิง
“คุณเฉินอยากให้ฉันทำอะไรคะ” เย่ไห่ถังเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มหวาน การที่เฉินเฟิงจะช่วยเธอถ่วงดุลกับตระกูลเติ้ง ที่แท้ก็ไม่ได้ช่วยเปล่า
“ผมอยาก……ให้คุณช่วยผมปกป้องคนคนหนึ่ง” เฉินเฟิงเอ่ยอยากตะกุกตะกัก
“เสี้ยเมิ่งเหยาเหรอ” เย่ไห่ถังขมวดคิ้ว ถือเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือความหมายที่เฉินเฟิงจะขอร้องเธอแบบนี้ เดิมเธอคิดว่า เฉินเฟิงจะให้เธอกลับไปเป็นแบบเดิม แต่คิดไม่ถึงว่า เฉินเฟิงจะบอกให้เธอคุ้มครองเสี้ยเมิ่งเหยา
เย่ไห่ถังรู้สึกแปลกประหลาดใจ เสี้ยเมิ่งเหยาตกลงเป็นใครกันแน่ถึงทำให้ เฉินเฟิงทุ่มเททำเพื่อหล่อนขนาดนี้
“ไม่ผิด” เฉินเฟิงตอบตรงๆ ไม่อ้อมค้อม
“คุณเฉิน ไห่ถังขอพูดตามตรงเรื่องนี้ไห่ถังทำไม่ได้” เย่ไห่ถังส่ายหน้า เธอหยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีมาตลอด ให้เธอไปปกป้องผู้หญิงอีกคน ไปเป็นบอดี้การ์ดให้ผู้หญิงคนนั้น เธอทำไม่ได้จริงๆ
“คุณหนู……” ป้าชิงเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ เธอคิดไม่ถึงว่า เย่ไห่ถังจะปฏิเสธ สำหรับเธอ ข้อเสนอนี้ของเฉ