ินเฟิง เป็นเรื่องง่ายมาก ก็แค่ให้เย่ไห่ถังคุ้มครองเสี้ยเมิ่งเหยาเท่านั้น ไม่ได้มีข้อเรียกร้องอื่นอะไร ถือว่าเห็นแก่หน้าของเย่ไห่ถังมากแล้ว แต่เย่ไห่ถังยังทำแบบนี้ก็เท่ากับไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควรแล้ว
มีความหยิ่งทระนงเป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าหยิ่งทระนงมากเกินไป ก็อาจจะทำให้เสียเรื่องได้
“ทำไมถึงทำไม่ได้” เฉินเฟิงยิ้ม พร้อมทั้งเอ่ยถาม เย่ไห่ถังปฏิเสธ ตามที่เขาคาดเอาไว้ ผู้หญิงที่หยิ่งจองหองอย่างเธอ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ การที่ให้เธอไปปกป้องผู้หญิงอีกคน นั่นทำให้เธอต่ำต้อยอย่างไม่รู้ตัว ดังนั้นเธอจึงปฏิเสธ เป็นเรื่องที่ปกติมาก
“ไม่ทำไม ก็คือทำไม่ได้” เย่ไห่ถังสองมือกอดอก โกรธเล็กน้อย
เฉินเฟิงยิ้มขมขื่น “ในเมื่อคุณเย่ทำไม่ได้ อย่างนั้นผมก็จะไม่ฝืนใจ”
ป้าชิงถอนหายใจ คิดไม่ถึงว่าจะตกลงกันได้เร็วขนาดนี้ สุดท้ายแล้ว เย่ไห่ถังที่ยังอายุยังน้อยอารมณ์ยังแปรปรวน
“คุณเฉิน ไห่ถังเธอยังไม่ประสีประสา ขอให้คุณเฉินอย่าได้ถือสาเลยนะคะ” ป้าชิงเอ่ย เย่ไห่ถังไม่ประสีประสา เธอจะไม่ประสีประสาได้อย่างไร ตระกูลเย่ตอนนี้คือน้ำนิ่งไหลลึก ชักศึกเข้าบ้านตระกูลเติ้งภายในก็ขาดสัมพันธ์ระหว่างจอมยุทธ์หากยังมาสร้างความไม่พอใจให้กับทายาทมหาเศรษฐีอย่างเฉินเฟิงอีก เช่นนั้นตระกูลตระกูลเย่คงต้องแย่แน่
“ป้าชิงพูดเกินไป ความรู้สึกของคุณหนู่เย่ ผมเข้าใจได้ เฉินเฟิงโบกไม้โบกมือ เขาไม่ใช่คนใจแคบไม่ใช่เพราะแค่เรื่อ
