งที่เย่ไห่ถังปฏิเสธเขา แล้วจะทำให้เขาไม่พอใจตระกูลตระกูลเย่
“ข้อเรียกร้องนี้คุณหนู่เย่อาจจะทำไม่ได้ ผมยังมีข้อเสนออื่นอีก คุณหนู่เย่จะลองรับฟังสักหน่อยไหม” เฉินเฟิงถาม
“คุณเฉินพูดมาได้เลยค่ะ” ป้าชิงสีหน้ายินดีปรีดา พร้อมทั้งรีบเอ่ยปาก คิดไม่ถึงว่าเรื่องนี้จะยังมีจุดผ่อนปรนให้แก้ตัวอยู่บ้าง
แม้ว่าเย่ไห่ถังจะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็หูผึ่งคอยรอฟัง
“ผมหวังว่าคุณหนู่เย่วันหนึ่งในอนาคต ที่ภรรยาผมมีอันตรายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ คุณจะยื่นมือเข้าช่วยสักครั้ง” เฉินเฟิงเอ่ยพลางยิ้ม ความจริงแล้วเขานี่ต่างหากคือจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา ดังนั้นตอนแรกเขาจึงเอ่ยว่าให้เย่ไห่ถังคุ้มครอง เสี้ยเมิ่งเหยา ก็เพื่อที่จะโยงให้มาถึงเรื่องที่พูดอยู่นี้
“ไม่มีปัญหา คุณเฉินเรื่องนี้ฉันรับปากแทนไห่ถังค่ะ ไม่รอให้เย่ไห่ถังพูด ป้าชิงก็รีบเอ่ยขึ้นมา เพราะเธอกลัวว่าเย่ไห่ถังจะทำเรื่องโง่เขลาขึ้นมาอีก แล้วพูดอะไรที่ไม่เกรงใจเฉินเฟิงออกมา ข้อเสนอนี้ของเฉินเฟิงเรียกได้ว่าใจกว้างจนไม่รู้จะกว้างยังไงแล้ว แค่ให้ตระกูลเย่ลงมือเพียงครั้งเดียว ไม่ใช่เอาตระกูลเย่ผูกติดไว้กับตัวของเสี้ยเมิ่งเหยา แลกกับการที่เฉินเฟิงลงมือครั้งเดียว การช่วยข่มตระกูลเติ้งเอาไว้ ต่อไปเขาก็คงไม่กล้าคิดจะทำอีก
“ความเห็นของคุณหนู่เย่ล่ะครับ” เฉินเฟิงมองเย่ไห่ถังเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ได้ยิ้ม ตระกูลตระกูลเย่ สุดท้ายแล้วก็ต้องให้เย่ไห่ถังเป็นผู้ตัดสินใจ
“ไม่ม