ู่เดียว ทันใดนั้นเฉินเฟิงก็ลืมตาขึ้น ในลูกตาระเบิดส่องแสงสว่างออกมา
ที่จริงเขาเพียงแต่กอดท่าทีลองดูสัมผัสสักหน่อย กลับคาดไม่ถึงว่ายังทำให้เขารู้สึกถึงได้จริงๆ
เฉินเฟิงกระทืบเท้าฉับพลัน ทั้งตัวราวกับลูกธนูพุ่งจากสายธนู บินไปทางที่จูเจียเหยียนหายตัวไป
เวลานี้ บนหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่ป่าเขาลึก
ผู้เฒ่าผอมโซที่สวมชุดคลุมสีดำ ผิวพรรณแห้งกร้านกำลังนั่งขัดสมาธิ หลับตาบำเพ็ญฌาน
ขณะเดียวกันตรงหน้าของผู้เฒ่า ยังมีหญิงสาวสี่คนแต่งตัวแต่งหน้าต่างกันกำลังนั่งอยู่ แต่ว่าเวลานี้ ท่าทีของหญิงสาวสี่คนนี้กลับแปลกประหลาดอยู่บ้าง
พวกเธอสีหน้าซีดเซียว ล้วนสูญเสียสีเลือดกัน ร่างงามก็กำลังสั่นเทาไม่หยุด
บนข้อมือของพวกเธอต่างมีด้ายแดงพันไว้เส้นหนึ่ง ด้ายแดงยาวสองเมตร ด้านหนึ่งพันอยู่บนข้อมือของหญิงสาวทั้งสี่คน อีกด้านหนึ่งกุมไว้ในมือของผู้เฒ่าผอมโซ
เวลานี้ผู้เฒ่าผอมโซเหมือนกำลังดำเนินวิธีการอะไร ในปากพ่นลมหายใจไม่ขาด ส่วนท้องของเขาหายใจเข้าออก ขึ้นลงไม่หยุด
ดูเหมือนน่าสยองขวัญมาก
สักครู่หนึ่ง เหมือนรู้สึกได้ถึงความไม่ปกติอะไร ผู้เฒ่าผอมโซลืมตาขึ้นกะทันหัน สีหน้าประหลาดใจไม่นิ่งอยู่บ้าง
ใครมากัน?
ทำไมตนเองถึงมีความรู้สึกวิกฤติของความเป็นความตาย? ความคิดของผู้เฒ่าผอมโซปกคลุมด้วยความไม่สงบอย่างรุนแรง เขายังไม่เคยรู้สึกถึงวิกฤตความเป็นความตายที่เข้มข้นเช่นนี้มาก่อน เสมือนว่าแวบเดียวก็ต้องตายไปอย่างนั้น!
