บทที่209 ขาสามข้าง
หนึ่งนาทีต่อมา ผู้ชายสูงใหญ่สิบกว่าคนที่ใส่ชุดดำ กล้ามหน้าอกพองสูงขึ้นก็เดินเข้ามา ในมือถือมีอาวุธสารพัด
“คุณชายซูน” ผู้ชายสูงใหญ่ชุดดำสิบกว่าคนเดินมาถึงตรงหน้าซูนแช่ โค้งเอวอย่างเป็นระเบียบ
ซูนแช่มองเฉินเฟิงอย่างได้ใจ คล้ายอยากมองหาท่าทางหวาดหวั่นของเฉินเฟิง ใครจะรู้ว่าสีหน้าเฉินเฟิงยังคงเรียบนิ่ง ราวกับไม่รู้โดยสิ้นเชิงว่าอะไรเรียกว่าความกลัว
ชั่วขณะนั้นซูนแช่พาลโกรธเอาดื้อๆ ชี้ทางเฉินเฟิง เอ่ยปากอย่างโหดร้าย “จัดการเจ้าลูกผสมสองขานี้ให้ฉันซะ”
“ได้ครับ คุณชายซูน“
ชายสูงใหญ่ชุดดำสิบกว่าคนพยักหน้าเป็นระเบียบ จากนั้นยกอาวุธในมือขึ้น ล้อมเฉินเฟิงเข้ามา
“อยากเก็บเพื่อนเฉินเฟิงเหรอ? ข้ามด่านฉันไปก่อนแล้วกัน!” จูกว่างฉวนก้าวออกมาด้วยหน้าตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ
“ตีทั้งคู่! ถ้าตีตายฉันจะรับผิดชอบเอง!” ซูนแช่ส่งเสียงหัวเราะเยาะ จูกว่างฉวนคนเดียวยังคิดว่าตนเองจะแน่จริง
“คุณเฉิน คุณรีบหนีเถอะ พวกคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา” จูเจียเหยียนมองเฉินเฟิงอย่างร้อนใจอยู่บ้าง นิสัยของจูกว่างฉวน เธอรู้ดีมาก คนที่ดื้อรั้นแบบนั้น ถ้าเฉินเฟิงไม่หนี เขาก็จะไม่หนีด้วย พอซูนแช่เอาจริงขึ้นมา วันนี้จูกว่างฉวนอาจจะถูกตีตายจริงๆ
เฉินเฟิงส่ายหน้าพลางบอกว่า “คุณจู ผมจะไม่ให้พี่ชายคุณเกิดเรื่อง”
“แต่พวกเขามีสิบกว่า……” จูเจียเหยียนกำลังอยากพูดว่าซูนแช่ทางนั้นมีสิบกว่าคน แต่คำพูดของเธอยังพูดไม่จบ ก
