ก็รู้ว่าชายสูงใหญ่ชุดดำสิบกว่าคนที่กำลังเป็นศัตรูกับเฉินเฟิงเวลานี้หวาดผวาอย่างไร
กลัวแล้ว!
พวกเขากลัวแล้ว!
สไตล์ของจูกว่างฉวนถึงแม้จะดุเดือด แต่มากที่สุดก็แค่ทำให้คนบาดเจ็บภายใน
แต่กับเฉินเฟิงไม่เหมือนกัน เจ้าหมอนี้ต่อยคนกระดูกหักไปโดยตรง
ชายสูงใหญ่ชุดดำหลายคนขยับเข้ามาข้างกายจูกว่างฉวนโดยจิตใต้สำนึก พวกเขายินยอมถูกจูกว่างฉวนต่อยกระเด็น แต่จะไม่ยอมเผชิญหน้ากับเฉินเฟิง
ไม่ถึงสามวินาที ข้างกายจูกว่างฉวนล้อมด้วยชายสูงใหญ่ชุดดำเต็ม ตรงหน้าเฉินเฟิงกลับไม่มีใครสักคน
ฉากนี้เกือบทำซูนแช่โมโหจนแทบระเบิดทันที
อย่างไรเสียเขาก็นึกไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลายมาเป็นแบบนี้ คนที่เขาเรียกเข้ามาเก็บกวาดเฉินเฟิงไม่กล้าลงมือกับเฉินเฟิง เพราะกลัวเฉินเฟิง!
เฉินเฟิงก็แปลกใจอยู่บ้าง บอดี้การ์ดกลุ่มนี้ของซูนแช่ ทำไมถึงไม่มีศักดิ์ศรีขนาดนี้ เขายังไม่ได้แสดงความสามารถออกมาแม้แต่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ก็กลัวถึงขั้นนี้ อย่างนั้นถ้าเขาเผยมาเต็มกำลัง คนเหล่านี้ยังไม่ต้องถูกทำให้ตกใจแย่เหรอ
หลังจากส่ายหน้า เฉินเฟิงก็เดินมาทางซูนแช่
“เพื่อน มีเรื่องอะไรหารือกันดีๆ” ซูนแช่กลืนน้ำลายลงอึกหนึ่ง ตอนนี้เขาเป็นแค่ผู้บัญชาที่ขาดฐานมวลชน เฉินเฟิงอยากเก็บกวาดเขา ง่ายเสียยิ่งกว่าง่าย
“หารือ?” เฉินเฟิงมองซูนแช่เหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้มทีหนึ่ง “ตอนนี้รู้จักคุยกันแล้ว แต่เมื่อกี้ตอนที่ให้คนมาตีขาฉันขาด ทำไมไม่เห็นนายจะหารือกับฉันบ้างล่ะ?”