” เติ้งซื่อชีย้ายสายตาไปทางจูกว่างฉวนยิ้มเอ่ยปาก
“คุณชายเติ้ง ท่านพูดแบบนี้……หมายความว่าอะไร?” จูกว่างฉวนฝืนยิ้มเอ่ยปากถาม ความจริงเขาชัดเจนมาก ความหมายในคำพูดนี้ของเติ้งซื่อชี
คืออยากออกหน้าแทนซูนแช่ ไม่ให้ซูนแช่ขายขี้หน้า!
การที่เติ้งซื่อชีไม่ได้ถามเฉินเฟิง แต่ถามเขา เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะเติ้งซื่อชีไม่มีความมั่นใจจะทำให้เฉินเฟิงก้มหัวให้ได้
แต่สำหรับเขา เติ้งซื่อชีกลับมีความมั่นใจ!
“ความหมายของฉัน นายน่าจะเข้าใจ” เติ้งซื่อชีมองจูกว่างฉวนทีหนึ่งอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะบอกไป เขาประเมินตำแหน่งของเฉินเฟิงในใจของจูกว่างฉวนต่ำเกินไป เดิมคิดว่าหลังจากเขาบอกให้ไว้หน้าเขาหน่อย จูกว่างฉวนน่าจะรีบรับปากอย่างใจฝ่อมาก
แต่จูกว่างฉวนอยู่ที่นี่ กลับสอดแทรกบทตลกกับเขา มุ่งหมายให้ผ่านไปอย่างหลอกลวง
เห็นได้ชัดมาก จูกว่างฉวนกลัวจะทำลายศักดิ์ศรีของเฉินเฟิง โดยเฉพาะสัญญาเป็นเฉินเฟิงกับซูนแช่ที่พนันกันไว้ ถ้าเขารับปากแทนเฉินเฟิงโดยตรง นั่นคือไม่ได้เห็นเฉินเฟิงอยู่ในสายตา
“คุณชายเติ้ง เรื่องนี้ยังต้องดูความเห็นของเพื่อนเฉินเฟิง!” จูกว่างฉวนกัดฟันแล้วบอกไป เขาเข้าใจดี คำพูดนี้พูดออกมา ไม่ต่างกับผิดใจเติ้งซื่อชีแล้ว แต่เขาไม่มีวิธีอื่น เทียบกับเติ้งซื่อชี เขายังให้ความสำคัญกับเฉินเฟิงยิ่งกว่า
ถึงแม้จะรู้จักกับเฉินเฟิงเพียงแค่ไม่ถึงหนึ่งวัน แต่ในใจในสายตาของจูกว่างฉวน ยังเห็นเฉินเฟิงเป็นเพื่อน จะให้เขาหักหน้าข
