ูลจูของพวกฉันสักหน่อย” จูกว่างฉวนหัวเราะหึๆ บอก เขาไม่ได้สนใจเฉินเฟิง พูดปัญหาที่ตระกูลจูเผชิญอยู่ตอนนี้ไปตามตรง
หลังฟังจบ เฉินเฟิงพยักหน้า ตอบว่า “ตระกูลจูของพวกนายตอนนี้ขาดเงินอยู่เท่าไร?”
“ห้าร้อยล้านมั้ง ประเด็นคือหลายปีก่อนขยายเร็วเกินไป กู้เงินธนาคารมามากเกิน ตอนนี้หมุนเงินไม่ทัน ขอเพียงมีห้าร้อยล้าน ปัญหาทั้งหมดก็พอจะแก้ไขได้” จูกว่างฉวนตอบ
“ห้าร้อยล้าน……” เฉินเฟิงบ่นพึมพำ พูดขึ้น “บางทีฉันอาจสามารถช่วยนายหาวิธีได้”
“หา?” จูกว่างฉวนอ้าปากกว้าง ตกใจอย่างยิ่ง “เพื่อนเฉินเฟิง นายไม่ได้ล้อเล่นมั้ง นี่เป็นเงินห้าร้อยล้าน ไม่ใช่ห้าแสน”
เฉินเฟิงส่ายหน้า ยิ้มบอก “ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันมีห้าร้อยล้านจริงๆ”
“ฉันไม่เชื่อ” จูกว่างฉวนพูดออกมาตรงๆ “เพื่อนเฉินเฟิง ฉันรู้ว่านายอยากช่วยฉัน แต่เรื่องนี้เอามาล้อเล่นไม่ได้จริงๆ ถึงแม้นายจะมีห้าร้อยล้าน ห้าร้อยล้านก็อาจเป็นทรัพย์สินทั้งหมดของนาย ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการคือเงินสด ไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์”
ในความจริงจูกว่างฉวนรู้สึกว่าแม้แต่ห้าล้านเฉินเฟิงยังไม่อาจจะมี โดยเฉพาะดูเฉินเฟิงแต่งตัว แถมยังมีอาวดี้คันนั้นตอนที่ขับบนเขา อย่างไรก็ไม่เหมือนคนมีเงิน
บอกว่าเฉินเฟิงมีห้าล้าน เขาถึงเชื่อ
แต่บอกว่าเฉินเฟิงมีห้าร้อยล้าน อย่างไรเขาก็ไม่เชื่อ
เฉินเฟิงหัวเราะอย่างขมขื่น จูกว่างฉวนไม่เชื่อ เขาไม่มีทางทำอะไรได้ เขาไม่สามารถนำบัตรธนาคารออกมาตอนนี้ได้ แล้วบอก
