ว่าจูกว่างฉวน ในบัตรธนาคารของเขา มีหลายร้อยล้านนอนอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลายร้อยล้านนี้ ยังเป็นเพียงทรัพย์สินหนึ่งในพันของเขา
“พอแล้ว เพื่อนเฉินเฟิง ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว พวกเรานอนกันเถอะ พรุ่งนี้เช้ายังมีการแข่งซูเปอร์คาร์อีก” จูกว่างฉวนบอก
“ได้” เฉินเฟิงพยักหน้าแล้ว เรื่องของจูกว่างฉวน เมื่อไรก็สามารถช่วยได้ แต่ว่าตอนนี้สถานะของเขากลับไม่สามารถเปิดเผยได้
ค่ำคืนหนึ่งผ่านไป
ช่วงเช้าวันต่อมา เฉินเฟิงลุกขึ้นแต่เช้า หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ออกจากห้องพักมาที่ห้องอาหาร
บังเอิญเจอเข้ากับจูเจียเหยียนที่กำลังทานอาหารเช้า
จูเจียเหยียนในวันนี้ ใบหน้างดงามบริสุทธิ์ยังคงไม่ได้ลงเครื่องสำอาง แต่ว่าบนตัวกลับเปลี่ยนไปใส่กระโปรงยาวสีครีมที่เห็นรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นชัดเจน พอเจอเฉินเฟิง มุมปากจูเจียเหยียนฉีกรอยยิ้มสุภาพขึ้น
“คุณเฉิน อรุณสวัสดิ์ค่ะ”
“อรุณสวัสดิ์”
“พี่ชายฉันล่ะ เขายังไม่ตื่นเหรอ?” จูเจียเหยียนยิ้มสอบถาม
“ยัง เขานอนอยู่เลย” เฉินเฟิงตอบ
“อืม” จูเจียเหยียนพยักหน้าเบาๆ จากนั้นเริ่มทานอาหารอย่างสงบ
อาหารเช้าของโรงแรมล้วนเป็นแบบบุฟเฟ่ต์ เฉินเฟิงตักโจ๊กมาถ้วยหนึ่ง หยิบผลไม้บางอย่างแล้วนั่งลงด้วยกันกับจูเจียเหยียน
ใครจะรู้ว่าเขาพึ่งนั่งลงได้ไม่นาน ก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญสองสามคนมาแล้ว
นั่นคือซูนแช่
ซูนแช่พาลูกน้องสองสามคนมาด้วย ยืนตรงหน้าเฉินเฟิงอย่างโจ่งแจ้ง หลังจากมองเฉินเฟิงอย่างเหยียดหยามที
